Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Kaleidobolt - Bitter

Kaleidobolt - Bitter

Label : Svart Records | Archiveer onder stoner

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : Kaleidobolt is een trio uit Helsinki waarvan de eerste twee platen veelbelovend waren. Het was wilde, punkachtige en op heavy psych gebaseerde rock. Spacey en down-to-earth tegelijkertijd. De weinigen die het geluk hadden om `Kaleidobolt` en `The Zenith Cracks` te pakken te krijgen hadden wel door dat hier iets bijzonders gebeurde. Dit stelletje Finnen had iets, maar wist het nog niet optimaal uit te werken. Met name de productie liet te wensen over, waardoor het geheel een beetje mat bleef en (misschien niet onterecht) de platen van Kaleidobolt grotendeels onopgemerkt bleven.

Fast forward naar 2019, Kaleidobolt is opgepikt door Svart Records, het roemruchte Finse doom en metal label en of het hier iets mee te maken heeft weet ik niet, maar het nieuwe derde album van de band staat als een huis. De zeven songs op `Bitter` (eigenlijk zes plus een kort intermezzo) zijn stuk voor stuk muzikale kanonskogels waar geen verdediging tegen mogelijk is. Voorzien van een van de fuzz en distortion druipende wall of sound productie die tegelijkertijd ruimte laat voor subtiliteiten als mellotrons, orgeltjes en freaksolo`s is er geen ontkomen aan, `Bitter` is een plaat die geen genade kent. Je moet hem ondergaan. Niet een keer, maar steeds weer omdat je zeker weten van alles hebt gemist bij de eerste beluistering. Hoezo vinyl, `Bitter` is waarom er een repeat-knop op de cd-speler zit.

Het maakt daarbij niet uit dat `Deadpan Blues` verdacht veel op Led Zeppelin lijkt. En dan nog? Beter goed gejat, dan slecht verzonnen toch? Daar staat tegenover dat er in die ene song al zoveel gebeurt dat je bijna geen tijd hebt om je af te vragen waar je een bepaalde riff eerder hebt gehoord. Andere hoogtepunten zijn de distortion-orgie genaamd `I Am The Seer` waarbij de heavy psych wordt voorzien van een progressief sausje (inclusief vreemde maatsoorten) en de lange bluesy afsluiter `Hydra`. Hoezo is negen minuten best lang? De tijd vliegt voorbij bij weer zo`n showcase van gedowntuned riffgeweld.

Kaleidobolt klinkt als een opgevoerde, hysterische versie van Motorpsycho die jaren zeventig protometal speelt. Combineer dat met de al genoemde uitstekende in your face productie die loudness overbodig maakt en presto: een van de beste releases van 2019 is een feit.

<< vorige volgende >>