Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Enforcer - Zenith

Enforcer - Zenith

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Al vanaf het moment dat ik de songs `Evil Attacker` en `Mistress From Hell` op de Heavy Artillery-compilatie `Speed Kills Again` hoorde in 2007, was ik verliefd op Enforcer. Het magnifieke debuut `Into The Night` was in mijn ogen een instant-classic en bevatte een aantal van de beste speed metal nummers van de afgelopen decennia. Op de daaropvolgende platen ontwikkelde de band rondom zanger/gitarist Olof Wikstrand zich steeds verder, maar hield zich, gelukkig, altijd vast aan haar roots.

Uiteraard keek ik heel erg uit naar de vijfde langspeler, `Zenith`, die eind vorige maand verscheen. De plaat heeft maar liefst vier jaar op zich laten wachten, maar daar ze mij nog nooit hadden teleurgesteld was ik er van overtuigd dat het lange wachten beloond zou worden. En dan krijg je dit en wordt geconfronteerd met een enorme teleurstelling!

Met de opener, en tevens eerste single, `Die For The Devil`, begint de plaat aardig goed. Alhoewel dit niet de snelle speed metal opener is waarop ik had gehoopt, klinkt de song gewoon als ouderwetse Enforcer en doet denken aan het rockerige karakter van `Diamonds`. De song heeft nog meer als voorheen een 80s karakter en is ingetogener dan hetgeen we normaliter van Enforcer gewend zijn, maar klinkt desondanks best lekker. `Zenith Of The Black Sun` daarentegen is met haar langzame tempo en “oeee oeee oeee” gelal saai en heeft totaal geen impact. Met `Searching For You` denk ik YES! Nu gaan we los!; een lekker snel begin en krachtige coupletten die de nekspieren als vanouds aan het werk zetten. Het refrein laat met zijn oeee`s na en de ondersteunende swingende ritmes verpesten het nummer. Meteen daarna komt de verschrikkelijke ballade `Regrets`. Wat is hier in godsnaam aan de hand? Een gevoelig liefdesliedje bij Enforcer? Waarom? Ja, men mag meer in zich hebben, maar dat hoeft niet per se goed te zijn; dat heeft Metallica al bewezen, en ook dit nummer is een goed voorbeeld daarvan.

Daarna wordt het helaas niet veel beter! `At The End Of The Universe` is meer een hardrock/AOR-getint nummer dat doet denken aan het toegankelijkere werk van landgenoten Europe! Old-school, 80`s? Ja, maar het past niet bij Enforcer, en de song heeft bovendien nul impact en klinkt gewoon zeikerig. “Ja, maar `Diamonds` was ook meer rockerig en niet helemaal speed metal”, hoor ik u al denken. Klopt, maar dat was anders, omdat men de kracht en de intensiteit daar niet uit het oog verloor. Dit is gewoon ongeinspireerde, commerciele meuk. `Sail On` is nog veel erger. Dit nummer is de troep die ze op de radio als rock verkopen en is een vreselijk irritant deuntje. Wat ik daarna hoor op `One Thousand Years Of Darkness` doet mijn stemming nog verder naar beneden zakken; hebben de heren een beetje teveel naar Battle Beast geluisterd en werden jaloers op het succes van de Finse collegae? Wat moet zo`n nummer op een Enforcer-plaat?

Met `Thunder And Hell` laat de band in ieder geval merken dat ze het nog in zich hebben om goede songs te schrijven en krijgen we toch nog eindelijk een ECHTE Enforcer-knaller! Wat een dijk van een nummer is dit. Een heerlijk speed metaller die mij eraan herinnert waarom ik deze band tot nu toe altijd heb gesteund. De saaie, akoestische outro vergeten we maar. `Forever We Worship Dark` is helaas weer te commercieel en bevat irritante melodietjes, irritante koortjes en het rustige middenstuk is alles behalve duister. Tot slot dan afsluiter een soort Manowar-meets-Malmsteen nummer, wat qua opbouw doet denken aan `March For Revenge` met daarbij het neoklassieke van Malmsteen. Ook hier mis ik de impact, intensiteit en (overtuigings-)kracht.

Tja, wat is dan de conclusie? De band neemt hier enorme risico`s en heeft duidelijk gekozen voor een toegankelijker aanpak. Hoe goed de nummers ook in elkaar zitten en wat voor een niveau muzikaliteit we hier horen maak mij echter geen donder uit, want voor mij persoonlijk is dit gewoon geen Enforcer. De band zal een behoorlijk aantal oude fans kwijtraken, maar het toegankelijke (en voor mij betekenisloze en oppervlakkige) karakter van de nieuwe richting zal ze wellicht meer fans bezorgen. Wat mij betreft? Dit is waar onze wegen zich scheiden. Vaarwel, Enforcer. Leuk je gekend te hebben.

<< vorige volgende >>