Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Fleshgod Apocalypse - Veleno

Fleshgod Apocalypse - Veleno

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Patrick : Het Italiaanse Fleshgod Apocalypse heeft roerige tijden achter de rug. Na een periode van acht jaar besloot zanger en gitarist Tommaso Riccardi in 2017 de band voor gezien te houden en tegelijkertijd vond gitarist Cristiano Trionfera het na tien jaar wel welletjes. Francesco Paoli, oorspronkelijke frontman en tot op dat moment drummer van Fleshgod Apocalypse, nam de taken van Riccardi over. Paolo Rossi en Francesco Ferrin behielden hun plekje en live zal David Folchitto (Stormlord) achter de drum kit plaatsnemen, is Fabio Bartolotti (Deceptionist) op snaren te horen en zorgt sopraan Veronica Bordacchini voor extra vocalen. Hiermee lijkt de band weer klaar voor de toekomst. Zo ziet Paoli het ook en hij weet welke kant hij met de band op wil: This past year marked a new era for the band, so we felt the need to look back at our death metal roots and, at the same time, to push ourselves beyond our limits, reaching a wider level of variety and influences within the songs. Normaal gesproken zou ik dit wegzetten als gemakkelijke promotiepraat, maar laat Paoli nou geen woord hiervan gelogen hebben.

Op het nieuwe album `Veleno` (gif in het Italiaans) leunt de band inderdaad meer op hun wat donkerdere, death metal wortels en wordt de orkestratie nog gelaagder uitgevoerd. Natuurlijk, elementen als samples, een piano in de songs geintegreerd en het gebruik van sopraanachtige vocalen kennen we van eerdere albums, maar op `Veleno` is het alleen net even verfijnder, wat natuurlijker in de muziek verwerkt. Luister maar eens naar `Fury`, `Carnivorous Lamb`, `Monnalisa` of `Absinthe` en het zal je helemaal duidelijk worden. Op het album maakt het drietal gebruik van verschillende gastmuzikanten (Maurizio Cardullo van Folkstone en mandoline speler Daniele Marinelli), bekende gezichten (Veronica Bordacchini), een volledig klassiek strijkersgedeelte en zelfs een koor vliegt voorbij. Door weer wat meer naar hun muzikale roots terug te grijpen, door het veel minder gebruiken van zuivere vocalen, Paoli zijn vocalen iets dieper en krachtiger aanzet en doordat de snelheid op veel tracks weer terug is (`Carnivorous Lamb`, `Worship And Forget`, `Absinthe`), laat de band ook een zwaardere indruk achter op `Veleno`. Dat geldt niet voor alle tracks: de negende track, `The Day We`ll Be Gone`, is er eentje voornamelijk gestoeld op piano en drums en het contrast tussen de hoge vocalen van Veronica Bordacchini en het zware gebrom van Paoli. Een fraai moment van relatieve rust op het album, voor het via `Embrace The Oblivion` en het - geheel volgens traditie - volledig op piano opgebouwde titel- en slotnummer naar het einde gaat.

Ondanks ingrijpende wisselingen in de bezetting (of misschien wel dankzij?) komt Fleshgod Apocalypse op hun vijfde album zeer overtuigend tevoorschijn. Meer leunend op hun donkere wortels en met nog diepere en meer gelaagde orkestratie, kan de conclusie niet anders luiden dan dat `Veleno` Fleshgod Apocalypse op zijn best is!

<< vorige volgende >>