Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Megadeth - Warheads On Foreheads

Megadeth - Warheads On Foreheads

Label : Universal Music Group | Archiveer onder speed / thrash metal

Release type: Full-length CD

Ramon : De grote baas Dave Mustaine zelf heeft ter gelegenheid van het 35 jarig bestaan 35 liedjes uit de voltallige discografie van Megadeth gekozen voor een compilatie. En die compilatie beslaat drie cd`s, met de welluidende titel `Warheads On Foreheads`. Nog een geluk dat het begrip war chin niet bestaat. En hoe arbitrair is het om uit zo`n rijke historie even 35 liedjes te kiezen en dat ook nog een beetje evenredig te doen? Het antwoord is verscholen in de vraag zelf.

Laat ik even bij het goede nieuws beginnen, zo gruizig als de songs op `Killing Is My Business And Business Is Good` staan, zo erg is het hier niet. Een aantal track is wel door de remaster gegaan, ofschoon dat al voor eerdere re-releases was. Het slechte nieuws is uiteraard dat er, net als met het samenstellen van een live set, altijd keuzes gemaakt worden en voor iedere fan zal er een kraker ontbreken, helemaal als je net als ik vrij veel focus hebt op songs die wat minder direct binnendringen, als `My Last Words`, `Ashes In Your Mouth` en `Into The Lungs Of Hell`, om maar eens een wilde greep te doen. En het eerste dat je doet is kijken of het controversieel gemaakte `The Conjuring` er op staat. Dat doet ie niet, maar `Devil`s Island` dan weer wel. Met recht.

Het absolute voorrecht van deze schijf mogen recenseren is wel dat je jezelf nu eindelijk eens dwingt om die nummers die aan je aandacht ontsnapt zijn met aandacht te gaan beluisteren. Tegelijkertijd moet ik ook bekennen dat in de eerste plaat al in geen decennia meer gedraaid heb, terwijl opvolger `Peace Sells` tot de vaste playlist behoort. Ik vind hem zelfs beter dan `Rust In Peace`, maar wees het gerust oneens met me. Aan de andere kant, zo hoor je nog eens wat, om eigenlijk andermaal de conclusie te trekken dat mijn terughoudendheid gerechtvaardigd is. Maar de band heeft vormherstel getoond en ik kan uit de post-Friedman periode nog wel wat nummer noemen die ik zowaar mis. `Scorpion`, `Sleepwalker`, wellicht de met videoclip gelanceerde `Die Dead Enough`.



Het doet allemaal niet zo ter zake, alle nummers van Megadeth die echt een verschil maakten, maakten dat op het moment dat ze het meeste impact hadden, en dat is in je jeugd. Om die reden had ook `Countdown` van mij ruimer vertegenwoordigd mogen zijn, maar waarom ook eigenlijk? Alle nummers die er op staan heb ik al lang in huis en het voornaamste voordeel is dat ik liedjes weer een beetje herontdek.

Op het gevaar af dat ik negatief eindig, laat zeker niet onvermeld dat Megadeth met recht tot de allergrootste namen in de metal geschiedenis behoort en auteur Joel McIver het grootste compliment ooit wist te geven, namelijk dat Dave Mustaine een absolute lul is, maar wel de grootste gitarist van het genre. De combinatie van die twee factoren maken het bijzonder waardevol. En 35 jaar na dato, met al je politieke en religieuze uitspraken ten spijt, nog altijd volledig relevant zijn, dat is echt alleen de allergrootste gegeven. Metallica lukt het al een paar albums op rij niet, Slayer is met zijn zwanenzang bezig, en Megadeth heeft een pop-gerichte periode gekend, maar is nu weer een onmiskenbare thrash reus, waar ik nog lang niet van hoop verlost te worden.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

Meer informatie

<< vorige volgende >>