Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Allegaeon - Apoptosis

Allegaeon - Apoptosis

Label : Metal Blade | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Koen W. : Nieuw werk uitbrengen als het voorgaande beschouwd wordt als het hoogtepunt van je loopbaan is niet zo eenvoudig. In het geval van Allegaeon was dat `Proponent For Sentience` uit 2016, maar nog steeds staat de band garant voor titels die je vijf keer moet lezen vooraleer je ze kan uitspreken. Ze openen `Apoptosis` met het kortere instrumentale `Parthenogenesis`. De band bewijst direct hun technisch kunnen door het vingervlugge gitaar en basgitaar spel. Dit worden gretig afgewisseld met emotionele passages. Het eerste volle nummer is het vijf minuten durende `Interphase // Meiosis`, waarin veel woede zit verwerkt, met veel snelheid en zware grunts. Ook het volgende `Extremophiles (B)` zoekt dezelfde snelheidsgrenzen op welke worden vermengd met progressievere ritmes. Na een korter sentimenteel stuk volgt wederom een uitbarsting van snelheid en geweld. Allegeaon blijft er hard en stevig tegenaan gaan.

Het is duidelijk dat de gevoeligheid van voorganger `Proponent For Sentience` plaats heeft moeten maken voor agressiever en sneller werk. Enkel op `Tsunami And Submergence` wordt nog eens teruggegrepen naar enkele etnische klanken in het begin door keyboard en keelzang. Dat vervloeit met een melodieuze gitaar en opbouwende drums. Na een stukje verrassend gevoelige heldere zang krijg je terug zo een typische Allegaeon uitbarsting van stevige grunts en genadeloze maar sublieme ritmes. Bijna op het einde krijg je een twee minuten lang durend duet tussen gitarist Burgess en gastmuzikante Christina Sandsengen te horen. De dame is een klassiek geschoolde gitariste en samen brengen ze een gevoelige, mooie en rustgevende compositie. Afsluiter is de tien minuten durende titeltrack `Apoptosis`. De verschillende lagen maken dit tot een absoluut meesterwerk. Het vangt aan als postrock met verrassende warme en sympathiek zang. Tot dat het als een heus death metal epos uit de startblokken schiet.

Zoals iedereen inmiddels al gewend is van Allegaeon hebben ze hier wederom een heel goed stukje werk afgeleverd. Ze hebben zich door de jaren heen altijd weten te vernieuwen, en ook nu was er geen sprake om klakkeloos hetzelfde te blijven doen. Op `Apoptosis` wordt wat meer teruggegrepen naar de basis van death metal. Het mereldeel van de nummers zijn compacter en het album is met zijn vijfenvijftig minuten toch direct al een kwartier korter dan de voorganger. Er wordt niet verder gebouwd op het succes van `Proponent For Sentience` maar een verrassend goede weg ingeslagen van meer agressie en snelheid. Zo zijn ze er weer in geslaagd te bewijzen een uiterst getalenteerde band te zijn.

<< vorige volgende >>