Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Antipathic - Humanimals

Antipathic - Humanimals

Label : Despise The Sun Records | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Koen S. : Liefhebbers van bruut death metal geweld en slam kunnen min of meer hun hartje ophalen met het debuutalbum van Antipathic. Okay, in 2017 brachten zij al wel de EP Autonomous Mechanical Extermination uit, maar op die zes minuten kon je niet echt teren. Humanimals is bij elkaar geschreven door de Italiaan Tat0, die de vocalen en bas voor zijn rekening neemt en de Amerikaan Chris Kuhn, die gitaar speelt en drumt. Beide heren sloegen de handen in elkaar begin 2017 om hun liefde voor brutal death en humor te delen met de rest van de wereld. Zo brachten zij de single IDGAF uit, een leuke interpretatie van Dont Care van Obituary.

Na een intro, waarin duidelijk wordt dat het thema van het album artificiele intelligentie in een post apocalyptische wereld is, krijgen we alle zaken die thuis horen op een brutaal schijfje als dit. Hoge en lage grunts en growls, supersonische blastbeats, de gekste en ingewikkeldste baslijnen en knoertharde riffs. De start van het album met de terminator-intro vind ik minder en er worden naar mijn smaak veel te vaak samples gebruikt, maar vanaf de derde song Integers vind ik het best te pruimen. Industrial Exorcism is ook heel ok, maar dan gaat men weer de sample toer op en wordt de vaart er helemaal uitgehaald. Failure Nodes, 1 van de langere songs, is met overschot het beste wat er te horen valt. Het nummer leunt dan ook het dichtst tegen death metal aan. Elf nummers worden er doorgejaagd op een minuut of 22 en dan staat daar met Cognitive Dissonance opeens een nummer van acht minuten te wachten. Daar ga ik eens voor recht zitten. Helaas is dit niet echt muziek, maar een gesproken tekst van anderhalve minuut, waarna er tot de zesde minuut vijf seconden ruis op repeat wordt gezet. Wat een hel! Dan start de boel toch nog op met een lekkere baslijn, maar verder dan een veredelde jamsessie komt men niet meer.

Uiteindelijk krijgen we dus ongeveer twintig minuten muziek en dat is net te weinig. Het potentieel is er zeker bij deze muzikanten: de muzikale uitvoering is duidelijk goed genoeg, Failure Nodes en Synesthesia, zijn best sterke nummers en de tragere stukken kunnen mij ook bekoren, maar vooral de invulling en het songschrijven moeten beter, wil je het totaalplaatje laten kloppen.

<< vorige volgende >>