Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Whitechapel - The Valley

Whitechapel - The Valley

Label : Metal Blade | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Koen W. : Als je een willekeurig iemand vraagt wat hij weet over Tennessee, gaat deze met zekerheid Jack Daniels zeggen. Of het moet iemand zijn die stevige muziek kan waarderen. Dan zal Whitechapel ook wel een grote kans maken als antwoord. Deze deathcore sensatie is terug met hun zevende album. Nog voor de release was er al veel te doen over het album op de sociale media van de band. Enkele nummers die al bekend gemaakt werden lieten een Whitechapel horen waar blastbeats en snelheid niet de voornaamste rol meer spelen. Enkele boze fans vonden dit niet kunnen. De band heeft echter stoicijns zijn ding gedaan en dat met een wondermooi resultaat.

Het album is een soort verwerkingsproces van zanger en tekstschrijver Phil Bozeman over de geestestoestand van zijn moeder vanuit het perspectief van een kind. Ze had meerdere persoonlijkheden en heel erg donkere gedachten. Dat heeft alleszins een serieuze stempel gedrukt op de kindertijd van Phil. The Valley verwijst dan ook naar Hardin Valley waar hij opgroeide. De somberheid en naargeestigheid primeren over de hele lijn. Opener When A Demon Defiles A Witch laat nochtans horen dat ze nog steeds aan de top van de deathcore staan. Phil grunt en krijst de pannen van het dak tot hij zijn cleane vocals laat horen. Wat een fijne stem heeft die man toch. Hoewel de heldere stukken op dit album een enorme hoeveelheid tristesse bevatten, heeft hij een uiterst warm en sympathiek stemgeluid. Nog zo een uitschieter is Hickory Creek. De drie gitaristen komen hier echt wel sterk voor de dag. Het nummer waar sommigen de band voor gaan afrekenen is Third Depth. De heldere zang domineert en zorgt voor uiterst naargeestige elementen. De stukken deathcore erin vormen ruigere breaks. Het laat het horen hoe de band gegroeid is. En dat in positieve vorm want het resultaat is wonderschoon.

Het drumwerk is afkomstig van Navene Koperweis die uitstekend werk geleverd heeft. Jammer genoeg enkel voor dit album want zijn band Animals As Leaders heeft nog steeds zijn prioriteit. Voor de komende shows zal beroep gedaan worden op een sessiemuzikant. De band is erin geslaagd om op intelligente wijze deathcore samen te brengen melancholie. Dat zal hun een pak nieuwe fans opleveren. Ook wie de band al langer volgt, moet zich zeker niet ongerust maken. Ze kunnen nog steeds agressief voor de dag komen.

<< vorige volgende >>