Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Mark Morton - Anesthetic

Mark Morton - Anesthetic

Label : Spinefarm | Archiveer onder various

Release type: Full-length CD

Ramon : Lamb Of God gitarist Mark Morton wilde zijn vleugels eens uitslaan en heeft daar een keur aan gastzangers voor uitgenodigd. Hij speelt zelf alle gitaarpartijen, maar krijgt voor de bandbezetting een beetje hulp van Roy Mayorga, David Ellefson, Ray Luzier, Paulo Gregoletto en Alex Bent, Mike Inez, Jean-Paul Gaster, Steve Gorman en Marc Paul. Kon minder, toch? Het resultaat is een breed onderlegde plaat, waar de signatuur van Lamb Of God onmiskenbaar in doorklinkt. Ik ga niet alle nummers door, maar een aantal zal ik individueel bespreken

Cross Off
Het grootste nieuws op de plaat was al dat Chester Bennington uberhaupt meedeed, maar nu hij niet meer leeft is die spanning alleen maar toegenomen, want er is nieuw materiaal van de getormenteerde zanger. Ondanks het feit dat ik zijn werk in Linkin Park an sich nooit zo heel erg veel kans heb gegeven, heb ik altijd wel een zwak voor Bennington zijn zang gehad. En bij deze gelegenheid levert hij weer volop. Intens en herkenbaar, weet hij dit toch redelijk heftige nummer een zeer toegankelijk karakter te geven, zonder daarbij een concessie te hoeven doen aan zijn stijl, noch aan die van het nummer. Overigens, voor de conspiracy theorists onder ons, u zou eens moeten surfen op de term pizza gate, in relatie tot Bennington.

Sworn Apart
De bijdrage van Jacoby Shaddix ligt eigenlijk qua stijl niet eens zo ver van die van Bennington af, beiden spelen erg in op teen angst sentimenten en beiden hebben daar behoorlijk commercieel succes mee geboekt. Van Papa Roach heeft het echter niet heel veel van weg, want Morton blijft Morton, waardoor het pop sausje de integriteit van het nummer niet verstoord.

Save Defiance
De zang van Myles Kennedy stond me aanvankelijk ontzettend tegen, met name als hij met Slash Guns N Roses nummers zong. Maar de afgelopen jaren ben ik steeds meer naar zijn hoge, melancholische klank toegegroeid en roem ik vooral zijn herkenbaarheid, alsmede zijn vermogen gewicht aan een tekst mee te geven. Dat komt het best tot zijn recht met Alter Bridge, maar ook hier zijn de twee muzikale giganten goed op elkaar afgestemd. Fantastisch dat hij mee doet, ik zou tijdens het luisteren zweren dat het nummer Shifting Paradigms heet, trouwens.

Blur
Het lazy, southern sfeertje in Blur doet erg Black Label, meets eigenlijk alle metal uit Texas aan. De zang is ontzettend sterk en het gegeven dat het nummer traag blijft is in dit geval een wijs besluit.

Back From The Dead
Het nummer met Josh Todd op zang is mid tempo, maar de sound ligt redelijk dicht bij een Lamb Of God (no shit) meets Avenged Sevenfold. Met name door de zang. Ik vind het persoonlijk een beetje middle of the road, maar het past in het geheel.

Reveal
Voor Reveal maakt Morton gebruik van de diensten van zangeres Naeemah Maddox. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik haar nog niet kenden en dat ik de vreemde eens in de bijt weliswaar redelijk verfrissend vind in het plaatje, maar als losstaand feit ben ik niet heel erg overtuigd van de combinatie.

Uiteraard zien we ene Randy Blythe ook weer even terug, met Alissa White-Gluz samen, om de kers op de taart te leggen. Een nummer met een sfeervol begin, maar die dankzij de twee giganten in no-time naar een niveau van wereldklasse getild wordt. Dit is met afstand het beste nummer van de schijf. En natuurlijk is het een soort Alissa in duet met Lamb Of God, maar had je het anders gewild. Onderweg kom je ook nog Testaments Chuck Billy, Mark Lanegan en Jake Oni tegen. Alles bij elkaar blijft Mark Morton gewoon Mark Morton zoals we die kennen, maar heeft hij variatie in vocale bijdragen toegelaten tot zijn spel en dat is hier en daar best verfrissend. Dat Randy Blythe er dan als ankerpunt ook weer in zit, maakt het alleen maar een stabielere plaat. Zo onontkoombaar catchy als met Lamb Of God wordt het bijna geen moment, hier is hij echt bezig met songwriting, Morton style, uiteraard. En wellicht boort hij hier een nieuw publiek mee aan, want een sterke plaat is het zeker wel.

<< vorige volgende >>