Moonlyght - Progressive Darkness

Moonlyght - Progressive Darkness

Label : Escapi | Archiveer onder various

Release type: Full-length CD

Vera : Ondoorgrondelijke albums oefenen soms een onweerstaanbare aantrekkingskracht op me uit. Zal vast te maken hebben met irrationele trekjes in mijn karakter. Maar nu heb ik het niet over gitaarvirtuozen die in geen tijd tien toonladders aan elkaar rijgen (met alle respect), maar over bands die temidden van een schier kakofonisch geheel enige structuur in hun muziek weten te handhaven die je meteen bij de lurven grijpt. Zou dit progressief kunnen zijn? Kijk eens aan, deze cd heet dan nog 'Progressive Darkness'! Moonlyght is zo'n groep zoals ik het net besprak. Nooit van gehoord, maar dat is vanaf nu anders. Een staaltje superieure huisvlijt die in thuisland Canada al twee jaar geleden op de markt kwam, maar vanaf 11 mei 2004 door toedoen van Escapi (Zweden) zowat overal verkrijgbaar zal zijn.

De muziek van Moonlyght beschrijven is zoiets als het opsommen van verschillende stijlen die op zich weinig met elkaar te maken hebben, maar wonderwel samengaan in dit project. We kunnen het vergelijken met een npansgerecht waar alle verschillende ingredinten andere smaakfacetten oproepen, maar allen samen toch een verrukkelijk geheel vormen. Een copieuze maaltijd, dat wel, geen lichte kost deze Canabarden. Folkloristisch door zijn hupse deuntjes en dito gezang, voortvarend als een stoer vikingschip in de woeste death/black metal gedeelten, ingetogen en plechtig wanneer de tokkelende akoestische gitaren de overhand nemen. Je hebt de keuze: minutieuze aantekeningen nemen en dit proberen te behappen of je gewoonweg laten meevoeren op de golven van dit inventief stukje duistere, expansieve metal.

De lieflijke vocalen van Jessica Bell worden slechts gebruikt om het landelijke karakter van de folklore gedachte kracht bij te zetten (in 'Fantasy' en 'Progressive Darkness'), de viool zorgt voor weemoedige momenten en helemaal te gek wordt het pas als de accordeon zich op de voorgrond gaat manifesteren in de keiharde stukken van 'The Autumn's Freezing Harmony'. Verder is dit album wild en ruig. Een aanrader voor fans van Opeth, Disillusion, Borknagar en Cruachan. Verrassend en gedurfd, en daarom een album waar ik uitroeptekens bij plaats en geen vraagtekens!!!

<< vorige volgende >>