Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Motorpsycho - The Crucible

Motorpsycho - The Crucible

Label : Stickman Records | Archiveer onder alternative / pop

Release type: Full-length CD

Wim S. : Hoera, een nieuw album van Motorpsycho. En nee, dat bedoel ik niet cynisch of wat dan ook: ik ben echt blij als ik nieuw werk van Motorpsycho hoor. De Noorse band neemt bij mij en bij vele anderen een speciale plaats in. Hun muziek verrijkt het muzikale landschap al jaren. Soms wordt nadrukkelijk gerefereerd aan muziek uit de 60s en 70s, maar net zo gemakkelijk worden moderne invloeden toegevoegd. En alles wat daar tussen zit. U raadt het al: ik wil het woord eclectisch vermijden, maar bij Motorpsycho ontkom ik er niet aan.

Dat geldt ook weer voor de muziek op deze nieuwe schijf, The Crucible. Mijn hemel, wat trekt er weer een stortvloed aan stromingen en genres voorbij. Er staan slechts drie songs op dit album die bij elkaar ongeveer 40 minuten klokken. En 40 minuten Motorpsycho is eigenlijk ook meer dan voldoende: je bent na deze drie songs als luisteraar gewoon uitgeput. Er wordt namelijk nogal wat van je gevraagd! Het trio bestaat nog uit dezelfde drie muzikanten als die op voorganger The Tower te horen waren, dat wil zeggen de twee oerleden Saether (zang/bass) en Ryan (gitaar) met daarbij drummer Thomas Jämyr. Het album opent met de machtige riff van Psychotzar. Wat een overrompelende riff! Vervolgens horen we toegankelijke, melodieuze zanglijnen van Saether, wordt er weer een ouderwets orgeltje van stal gehaald en gaat Ryan in de solo heerlijk uit zijn dak. Het nummer zit ouderwets goed in elkaar waarbij referenties van allerlei geweldige bands je om de oren vliegen. Maar juist omdat het zo een allegaartje aan inspiratiebronnen, is het hartstikke origineel. Van The Beach Boys tot Queen Of The Stone Age en van Fairport Convention tot Black Sabbath. En alles wat er tussenzit. Waanzinnig goed is het gewoon. Lux Aeterna start als een 60s folk nummer maar gaat na een complexe brug rond de vijfde minuut helemaal op tilt. Totale gekte. Na een paar minuten keert de rust weer terug en kun je wegdromen om hemelse melodielijnen van met name Ryan. Tja, en dan is het tijd voor The Crucible, het titelnummer. Ga er maar eens rustig voor zitten, doe je gordel om en laat het over je heen komen. Ongelofelijk, wat een track. Dergelijke nummers zijn echt alleen voorbehouden aan Motorpsycho! Wat een ingenieuze songwriter is Bent Saether toch. Het zit zo ontzettend knap in elkaar; de opbouw is waanzinnig. De zanglijnen, de wisselende tempos en schemas: dit is Motorpsycho op haar best. Dit wordt live natuurlijk ook weer een groot feest. Luister en huiver. Heb ik dan helemaal geen kritische nooit te kraken? Nou, een heel kleintje dan. Ik vind de bijdrage van Thomas Jamyr erg goed maar hij is veel minder prominent aanwezig als zijn illustere voorgangers.

<< vorige volgende >>