Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Black Lung - Ancients

Black Lung - Ancients

Label : Ripple Music | Archiveer onder stoner

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : Black Lung, een retrorockend trio uit Baltimore, is met het album Ancients niet aan zijn proefstuk bezig. Integendeel, het blijkt het derde album van de heren te zijn en in de voorbije jaren heeft de band prestigieuze optredens gedaan op festivals als Freak Valley en Desertfest bij onze zuiderburen. Ze blijken zelfs in Rockpalast voor de Duitse televisie te hebben gespeeld. Toch is de band al die tijd aan mijn aandacht ontsnapt. Dat zou kunnen komen doordat Black Lung zich heeft toegelegd op een grungy variant van ouderwetse powerrock. Melodieus, prettig in het gehoor liggend en met een afwisseling van uptempo rockers en bijna-ballads. Grensverleggend is het niet echt, maar dat hoeft ook niet per se. Opvallend is het dus ook niet.

Maar het is in ieder geval origineler dan wat Flying Eyes, de band waaruit tweederde van de bezetting afkomstig is, een kleine tien jaar geleden op plaat slingerde. Wat Black Lung anders dan de meeste bands maakt is het feit dat ze durven af te wijken van de klassieke powertrio line-up (gitaar-bas-drums) met een opstelling van twee gitaren en een drumstel. Alleen mensen met een absoluut gehoor missen misschien de basgitaar. Dankzij drop tuning en overvloedig gebruik van effecten heeft de band toch een volwaardig en vol geluid.

Het enige dat nu nog mist is echt goed en afwisselend songmateriaal. Ancients begint nochtans veelbelovend. Mother Of The Sun is een doomy hardrocksong zoals er weliswaar al honderden zijn gemaakt, maar meestal niet van een dergelijke kwaliteit. Het is niet eens zo dat de andere songs zoveel slechter zijn, het is alleen wat veel van hetzelfde. Steeds dezelfde galmende zang, zelfde gitaareffecten en hetzelfde stramien voor ieder nummer. Het gevolg is dat je na verloop van tijd het gevoel hebt dat de boel op de automatische piloot staat. Bij Dead Man Blues gaat die weer uit en zet de band de landing in. Zo, dat waren veertig interessante minuten. Het was leuk, ze vlogen voorbij en eigenlijk ben ik nu alweer vergeten wat ik heb gehoord. Dat laatste is natuurlijk weer net even wat minder. Conclusie: aardig, beter dan Flying Eyes, maar helaas niet onvergetelijk goed.

<< vorige volgende >>