Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Sisters Of Suffocation - Humans Are Broken

Sisters Of Suffocation - Humans Are Broken

Label : Napalm Records | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Sicktus : Na de EP Brutal Queen (2016) en debuut langspeler Anthology Of Curiosities (2017) komt deze maand de nieuwste Sisters Of Suffocation plaat uit: Humans Are Broken. De Eindhovense band heeft een paar wijzigingen ondergaan sinds de prima debuutplaat: de plek van drumster Amber de Buijzer is overgenomen door Kevin van den Heiligenberg, Emmelie Herwegh voegt een tweede gitaar toe aan het (nu) quintet en de band heeft inmiddels getekend bij het Oostenrijkse label Napalm Records.

Goed, de administratie is weer bijgewerkt, rap door naar waar het echt om draait: de uitstekende en gevarieerde death van de Eindhovenaren. Ondanks de personele wisselingen trekt de band de sterke lijn van de voorgangers door. Gebleven is de mix van brute (jaren negentig) death en een dikke dosis melodie, moddervette groove en zwaar riffwerk. Check bijvoorbeeld de recent uitgebrachte clip van Little Shits: een combi van zwaar, overtuigend, pakkend en smerig tegelijk. Verder doorontwikkeld is het gitaarwerk. Of het ligt aan de komst van Herwegh, of dat lead gitariste Simone van Straten zich gewoon ijzersterk heeft doorontwikkelt: complimenten voor zowel de zware riffs, catchy melodielijnen, leads en transities en bovenal de variatie op Humans Are Broken. Ook de rauwe kant van de band, die op Brutal Queen al naar voren kwam, is gebleven. Een lomp hakkende botte bijl track als What We Create waarmee ze zo richting midden van de schijf net even uit een ander vaatje tappen, helpt de plaat gedurende de ongeveer 40 minuten speelduur ook fris te houden. Nieuw is een slepender, dramatischer, melancholischer kant van de band, zoals op Liar. Ook nieuw zijn de her en der (effectief) toegepaste cleane vocalen en spoken word stukken, die het geheel net (nog) wat meer eigen smoel geven en bijdragen aan de overall variatie en verschillende sferen die Humans Are Broken neerzet. Voorspelling: niet elke deathmetalhead gaat die cleane vocals goed trekken. Tweede voorspelling: dat interesseert de dames (en heer) volgens mij werkelijk geen ene zier. Voor de volledigheid: de ietwat naar hardcore neigende vocalen op afsluiter Burn hadden wat mij betreft niet gehoeven.

In mijn reviews van hun eerdere releases noemde ik onder andere Illdisposed en Hypocrisy als invloeden. Die invloeden zijn er wat mij betreft nog steeds, onder andere in respectievelijk [/I]Little Shits[/I] en Liar. Maar ik durf inmiddels toch echt wel te stellen dat Sisters Of Suffocation anno 2019 op hun derde release klinkt als een verbeterde en meer gevarieerde versie van Sisters Of Suffocation. Het zou me niet verbazen als de band met deze schijf onder de arm weer een paar plekjes op kan schuiven in de internationale rangorde. Dijk van een plaat.

<< vorige volgende >>