Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Metal Inquisitor - Panopticon

Metal Inquisitor - Panopticon

Label : Massacre | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Nima : Het Duitse true metal krijgers van Metal Inquisitor houd ik al sinds hun debuutalbum The Apparition (2002) in de gaten en ben sinds hun prachtige tweede album Doomsday For The Heretic (2005) een grote fan van ze. Vijf jaar na de release van hun uiterst krachtige Ultima Ratio Regis kwam het kwintet vorige maand hun vijfde langspeler, Panopticon.

Tja, wat kan ik nou zeggen over dit stuk werk? Metal Inquisitor is een van die bands die het woord metal in de naam ongetwijfeld verdient en dat altijd heeft geprezen. De band is nooit afgedwaald van hun traditionele metal-pad met Judas Priest en Iron Maiden, samen met een gezonde portie US power metal als grootste invloeden, en hebben hun geluid en stijl alleen maar geperfectioneerd. Wat dat betreft biedt Panopticon weinig verrassingen en is gewoon wederom een perfecte, op en top Metal Inquisitor plaat. Maar verdomme, ze zijn er weer in geslaagd om een geweldig stuk werk af te leveren en komen met krachtig album dat de true metal hartjes op volle snelheid zal doen kloppen. Vanaf de allereerste seconde van het geweldige openingstrack Free Fire Zone neemt de band je meteen in zijn greep en worden de metalen geboden afgedwongen alsof er geen morgen is. Het is simpelweg onmogelijk om het hoofd stil te houden als de ene donderende riff na de andere in je gezicht explodeert en de ritmesectie je constant een schop onder de kont geeft. El Rojos typische sirenes, die sinds het begin een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan het geluid, zijn net zo krachtig als altijd en zorgen opnieuw voor de herkenbaarheid.

Iets wat me in het algemeen het meest opvalt op Panopticon is, en dat is alleen mijn mening, dat de Maiden-invloeden, vooral in de riffs en de dubbele gitaren, veel meer zijn toegenomen. Bovendien heeft het album een typische jaren 80 charme en sfeer, echter met hedendaagse geluidseisen en standaarden. Wat dat aangaat zou dit album nu onder “klassiekers” vallen, was deze ongeveer drie decennia geleden uitgebracht. Maar wat dan ook, ook anno 2019 is dit een keiharde heavy metal monster en verplichte kost voor elke fan van traditionele heavy metal met klasse. Het feit dat het album geen zwak nummer of zelfs een zwak moment bevat, zegt genoeg denk ik. En niet geheel onbelangrijk, meer metal dan dit kan het haast niet worden. Laten we hopen dat we niet nog eens vijf jaar moeten wachten op de volgende inslag.

<< vorige volgende >>