Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Aenimus - Dreamcatcher

Aenimus - Dreamcatcher

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Berto : Aenimus is een death metal band uit de Bay Area in San Francisco, een gebied dat voornamelijk bekend staat om de bakermat van thrash metal bands als Testament en Exodus. Aenimus brengt binnenkort zijn tweede album uit en doet dat in de categorie van bands als Arkaik, Soreption en Inanimate Existence. De meer technisch verantwoorde death metal zullen we maar zeggen. En Aenimus maakt er een ambitieus geheel van.

De technische death metal is op zich al van hoge kwaliteit, maar door de toevoeging van orkestrale stukken, zoals aan het einde van The Ritual klinkt het nog even een graadje epischer. Opener Before The Aeons biedt ook al zoveel meer als de gemiddelde technische death metal song. De song is gelardeerd met een jazz- gevoel die je doet denken dat de band een geheel eigen genre heeft ontwikkeld. Helaas wordt dit gevoel niet het hele album vastgehouden, maar die eerste indruk is wel een daalder waard. Ieder nummer biedt een enorme dynamiek en verscheidenheid aan stemmingen. Door het (gedoseerde) gebruik van zowel cleane als rauwe zang, in Between Iron And Silver bijvoorbeeld, wordt er meer een verhaal verteld dan dat er puur teksten worden opgelepeld. Ook dit nummer eindigt, net als The Ritual, op een onverwachte manier. Hier is het weer een orkestraal stuk, nu gebaseerd op piano, dat de show steelt. Het gitaarwerk is het gehele album zeer melodieus, met vele solos die door de nummers heen lopen en goed geplaatste keyboards vullen de laatste gaatjes op met net de juiste hoeveelheid gevoel. De manier waarop Caretaker en Second Sight in elkaar oberlopen, is geweldig te noemen, zo gevoelig als dit is.

Dat het geheel toch nog bruut blijft, komt door de grunt van zanger Alex Green en de vele vette riffs die ze in het rond strooien. Zoals gezegd is Dreamcatcher een ambitieus album geworden. Ook tekstueel hebben ze het zichzelf niet makkelijk gemaakt, door de teksten te baseren op diverse horrorverhalen en films, van IT via Hannibal Lecter naar The Shining. De hoeveelheid aandacht die is besteed aan de invulling van de verschillende nummers, is enorm geweest. Dit maakt het een album dat je vaker MOET horen, gewoon voor de leuk. Voor een wat onrustig type duurt het wellicht te lang om Dreamcatcher volledig tot zich door te laten dringen, maar de echte liefhebber heeft aan dit album zeker een kandidaat voor de eindejaarslijstjes gevonden.

<< vorige volgende >>