Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Dead Witches - The Final Exorcism

Dead Witches - The Final Exorcism

Label : Heavy Psych Sounds | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Bart M. : Ik zit hier in een van de kleinere kamers op de bovenverdieping, het enige raampje staat half open en een koude tocht blaast grillig maar vastberaden naar binnen. Een enkele splinter maanlicht schijnt op het lege stuk perkament voor me. Verder is de enige bron van licht deze donkere, ellendige nacht de zwarte geurkaars die ik zojuist ontstak. Zijn geur, die van vers gedolven graven, wordt door de koude bries over de hele kamer verdeeld. Ik zucht en steek mijn hand uit naar de bokaal donkerrode wijn. Of is het?

De juiste omstandigheden om het nieuwe album van Dead Witches te luisteren zijn bereikt. Er is aardig wat veranderd sinds de band hun debuutalbum Ouija opnam en niet alle veranderingen zijn even plesant. Gitarist Greg Pearson heeft helaas het land der levenden achter zich gelaten en zangeres Virginia Monti verliet de band om zich te richten op haar andere muzikale projecten. Oliver Hill en Soozi Chameleone namen respectievelijk de lege plaatsen in en voegden zich bij Mark Greening (die ondertussen cult-status heeft bereikt) en Carl Geary om te werken aan The Final Exorcism.

Gelijk bij de eerste noten al beitelt zich een enorme grijns op mijn gezicht en realiseer ik me dat Dead Witches allesbehalve dood is. Een warme gloed overvalt me als ik de fuzzy doom en zware riffs over me heen laat wassen en al gauw begeef ik me in een wereld van donkere begraafplaatsen, kerkelijke corruptie, priesterlijke dwalingen en demonische bezetenheid. Elk nummer heeft iets vertrouwds, als in dat ze het vintage gevoel waar Electric Wizard mee begon overdragen, maar toch zijn ze stuk voor stuk gebaseerd op nieuwe, frisse riffs en melodielijnen, voorzien van solide slagwerk. Het is moeilijk toe te geven als je een zwak hebt voor mevrouw Monti, maar de band heeft in Soozi Chameleone een meer dan gepaste vervanging gevonden. In het eerste nummer horen we nog vocalen die overeen komen met de stijl die we gewend zijn van Ouija, wellicht als een soort van overgangsfase, maar daarna horen we dat Chameleone een geheel eigen invulling geeft aan het zingen en dit doet ze op erg enthousiaste, spontane en originele manier. Een manier die uitstekend past bij de heerlijke, meeslepende en terugkerende ritmes.

Ik noemde eerder al Electric Wizard, wat niet vreemd is aangezien Greening 1 van de oprichters van die band is, en alhoewel de invloeden daarvan duidelijk aanwezig zijn moet je dit zeker niet zien als een extentie daarvan. Dead Witches heeft een duidelijk ander geluid en is meer een evolutie die een andere kant opgaat dan de Wizard. Met The Final Exorcism laat Dead Witches zich gelden en waar Ouija een album is waar nog gezocht lijkt te worden naar een distinctief eigen geluid weten ze met dit album zichzelf duidelijk op de kaart te zetten.

<< vorige volgende >>