Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Steve Hackett - At The Edge Of Light

Steve Hackett - At The Edge Of Light

Label : Inside Out | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Vera : Ex-Genesis gitarist (en soloartiest die aan studioalbum nummer 26 toe is!) Steve Hackett mag dan wel de typische Engelse flair van beheersing en beleefdheid uitstralen, hij is ook een kosmopoliet, een wereldburger. Zijn bezorgdheid over mens en dier en de gang van de wereld mag legendarisch genoemd worden. Natuurlijk willen wij hem vooral zijn gitaar laten horen huilen en genieten van zijn prachtig gitaarspel, maar het zou oneerbiedig zijn om ons daar alleen op te focussen.

Steve Hackett heeft zich ontwikkeld tot een veelzijdig muzikant die zich allerminst wenst te herhalen. Hij houdt ervan om te experimenteren met geluid en etnische instrumenten. Dat merkten we al eerder op zijn soloalbums, maar met At The Edge Of Light is hij er, volgens eigen zeggen, de eerste keer in geslaagd om degelijke wereldmuziek te maken. Nu is dat niet iets waar we echt op zaten te wachten, maar in het geval van Steve Hackett valt het best mee. Zijn muziek blijft immers piekfijn en om door een ringetje te halen. Hij schreef het album samen met zijn vrouw Jo en Roger King die naast keyboards ook verantwoordelijk is voor de orkestrale arrangementen. En die zijn in veel songs erg breed uitgesmeerd, zodat je welhaast een filmische belevenis ervaart. Luister maar naar Those Golden Wings dat middenin het album prijkt als een trotse monoliet, met waardige strijkers, verhalende zang, massieve koren en als uitsmijter een bijzonder vurige, vette solo.

Maar na het uitheemse intro is er eerst Beasts In Our Time dat een beetje logheid herbergt, met relaxte stem gezongen is en wispelturig switcht van trompet naar gitaar vooraleer rockend te vervolgen. Erg sterk is Under The Eye Of The Sun waarvan je de video zeker gezien moet hebben. De egale samenzang doet aan de jaren zestig denken, maar ook aan Yes. Zelfs het gitaarwerk in dit nummer lijkt ernaar te knipogen. Let trouwens op het prachtige, mysterieuze middenstuk, daar waan je jezelf op een eenzame hoogvlakte. Underground Railroad is weer helemaal anders. Een erg Amerikaanse sfeer en vooral gospel, blues en country welke aan het harde leven van de spoorwegarbeiders doet denken. Erg oosters klinkt Shadow And Flame, met dreigende violen, percussie en een vlot ritme. In Hungry Years horen we vrouwenzang, een bijzonder luchtig nummer in vergelijking met de titel. Aan dit album werken trouwens twee zangeressen mee die nog bij Pink Floyd gezongen hebben. De drie laatste songs vormen een geheel, maar alleen in het laatste (Peace) horen we nog zang. Door de orkestratie klinkt het album magistraal en natuurlijk vergeet Hackett tussen al die verschillende invloeden niet af en toe een flinke scheut prog te produceren of los te gaan op zijn gitaar. Even wennen, maar het is hem toevertrouwd.

<< vorige volgende >>