Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Seldon - Per Quale Sentiero

Seldon - Per Quale Sentiero

Label : Red Cat Records | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Leon : Italiaans gezongen jazz-rock, dat is iets wat ik nog niet zo vaak heb gehoord. De enige band die ik kan noemen, die een beetje in de buurt komt, is Premiata Forneria Marconi (of PFM), echter is die muziek minder jazzachtig dan wat de band Seldon maakt. Hoewel de band in 2008 vormde duurde het zeven jaar voor het eerste album, Tutto A Memoria, een feit was. Het tweede album kostte aanzienlijk minder tijd, Per Quale Sentiero ligt sinds eind 2018 in de schappen.

De naam Seldon komt uit een van de boeken van Isaac Asimov, een van de bekendste sciencefiction schrijvers van de vorige eeuw. De band is zelfs zo bevlogen door de schrijver dat ook veel van de teksten veel sciencefiction invloeden bevatten, soms zelfs uit Asimov zijn verhalen. Helaas heb ik bovenstaande moeten ontdekken uit de bijgeleverde informatie, want alle teksten zijn dus in het Italiaans gezongen. Mensen die mijn reviews vaker lezen weten inmiddels wel hoe ik daar over denk. In dit geval vind ik dat echter wel een flinke gemiste kans, de band maakt namelijk best wel interessante muziek die nu zeker niet door het internationale publiek opgepakt zal worden. De muziek is een mix tussen jazz en progressieve rock, niet per se bijzonder, maar nu met iets meer jazz invloeden dan normaal gesproken het geval is. Dat maakt de muziek dan ook wel interessant en, hoewel ik de teksten niet kan verstaan, ben ik geïnteresseerd genoeg om te blijven luisteren. Dit komt voornamelijk door de mix van een sterke en interessante ritmische partijen van drummer Marco Barsanti en bassist Carlo Bonamico, en de melodieuze opvulling van Francesco Bottai zijn gitaren en de keybords van Marco Baroncinis. Instrumentaal zit het album goed in elkaar, maar hoe zit het met de zang? Baroncini is niet alleen pianist maar hij zingt ook, en dat doet hij zeker niet slecht. De man is geen fantastische zanger maar wat hij doet klinkt op zich wel goed en past vooral goed bij de muziek. Wat ik echter wel jammer vind is dat de mix wat te kort komt, het klinkt nu alsof het ergens in de jaren tachtig of negentig is opgenomen. Een modernere mix had wat mij betreft niet misstaan.

Per Quale Sentiero is een prima album waar de mannen van Seldon zeker trots op mogen zijn. Als de band in het Engels had gezongen dan had ik zeker geschreven dat ze de potentie hebben om internationaal wat meer aandacht te krijgen van de progressieve rock wereld, maar dat is helaas niet het geval. Voor eenieder die dat allemaal niet zo belangrijk vind valt er genoeg te ontdekken, een luisterbeurt is dan ook zeker aan te raden. Een verdiende score dus voor deze band.

<< vorige volgende >>