Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Evergrey - The Atlantic

Evergrey - The Atlantic

Label : AFM Records | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Vera : Evergrey heeft altijd een nog veel grotere status verdiend dan wat hen ten deel valt. Weliswaar heeft de band in haar lange bestaan soms woelige wateren doorzwommen, maar de laatste albums vertonen een gerevitaliseerde band en zijn gecreëerd door een solide club vrienden. Zo ook The Atlantic, het inmiddels elfde album van de Zweedse progressieve metal band.

Na Hymns For The Broken (2014) en The Storm Within (2016) is dit het derde deel van een trilogie over de avonturen in het leven, wat grotendeels neerkomt op een kijk op de goede en slechte kanten van alle relaties die je aangaat. Het leven is een reis over de oceaan naar onbestemde horizonten, vandaar de titel The Atlantic. Het thema water komt dan ook veelvuldig voor. Dit avontuur gaat in het veelomvattende A Silent Arc van start met ultra zware riffs en krachtige zang. Maar natuurlijk bulkt de stem van Tom weer van emoties en weemoed, zodat het refrein meteen beklijft. En wat is dat met die huilende gitaaraccenten van Henrik Danhage? Verdorie, wat een Pink Floydiaanse pracht!!! We zijn meteen versteld over zon rigoureus heftige en toch verfijnde aftrap van ons avontuur. Zompige, laaggestemde gitaren heersen in Weightless, speelse pianoklanken dartelen ertussen. Ook weer bingo, met een verleidelijk catchy refrein, atmosferische passage en dan een keur aan hakkende riffs. Een topnummer!

Het epische All I Have met zijn beschouwende zang is aanzienlijk rustiger, uiteraard met dramatische ondertoon waar we van houden. Het feest gaat verder met A Secret Atlantis, snel en raggend, maar met heerlijke achtergrondzang en gierende keyboardsolo als extras. Het atmosferische intermezzo The Tidal opent de weg naar End Of Silence met typische verhalende zang en vertrouwde charme. Want Tom is heel het album in grote vorm met zijn smachtende verzuchtingen, waarin wanhoop aan den einder omgezet wordt in triomf. Of toch niet? En elke song heeft een moment suprême wanneer Henrik zijn hart laat spreken in weergaloze gitaarsolos. Het vlotte, uptempo Currents wordt daarbij gevolgd door een gevoelige noot in Departure, kloeke riffs en dramatische toetsen heersen in The Beacon en het lichtjes opgefokte The Ocean is krachtig, maar vormt ook het besluit van dit album. Een adembenemende muzikale reis van een topband, met hier en daar wat samplers, sterke refreinen, gigantische zang en gitaarpartijen en ach, waar is onze jaarlijst voor 2019?

<< vorige volgende >>