Haggard - Eppur Si Muove

Haggard - Eppur Si Muove

Label : Drakkar Entertainment | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : Haggard's nieuwste is een schot in de roos, laat ons dat al even voorop stellen, zodat ongeduldige lezers bij deze naar de platenzaak kunnen hollen. In 1998 zag ik hen live aan het werk in de Democrazy (Gent) met Tristania en Solefald. Een gebeurtenis om te onthouden, want nooit voorheen zag ik zestien man op 'n podium zo'n unieke prestatie neerzetten. Foto's van een band publiceren is meestal 'not done' maar in dit geval wil ik wel een uitzondering maken, omdat dit zoveel prijsgeeft over het karakter en uitstraling van de band. Nog steeds is Asis Nasseri de bezieler en leider die de touwtjes in handen heeft over dit, inmiddels twintig leden tellende gezelschap.

Haggard valt nog steeds onder de groepen die eigengereid en inventief bezig zijn, zich niet storende aan gangbare normen of clichs. Dat bewijst deze derde cd 'Eppur Si Muove' (Italiaans voor 'en het beweegt wel'(de aarde)). Geheel ondergedompeld in hun sfeer van een immer uitdijend instrumentarium bedacht ik dat ze het mooist tot hun recht zouden komen indien ze mochten concerteren in het oude amfitheater van Plovdiv in Bulgarije. Dit zou een gedroomde locatie wezen. Anderzijds bedacht ik dat dit mijn persoonlijke inzending is voor het sukkelachtige Eurovisie song- festival dat op deze moment alle zenders teistert, en dan wel met de traditional 'Herr Mannelig'. Eerder heeft In Extremo er al een versie van uitgebracht op 'Vererht Und Angespien' maar Haggard maakt er zijn eigen versie van met zuivere sopraanvocalen en wereldse drums.

band image


Het concept gaat ditmaal over de Italiaanse wijsgeer/uitvinder Galileo Galilei, ooit verbannen door Rome vanwege zijn revolutionair wereldbeeld. Het mooie artwork ademt volledig deze Middeleeuwse sfeer uit van exacte wetenschappen en wichelarij. Muzikaal is het een mix van klassieke muziek en keiharde metal, want mastermind Asis Nasseri houdt nog wel van een regelmatig gruntje. Het is immers zo dat Haggard ooit startte als een experimenteel death metal kwartet en deze roots zullen ze nooit verloochenen. Dit maakt het voor de luisteraar extra boeiend en betekent tevens dat je enige toewijding aan de dag dient te leggen om het allemaal te kunnen vatten. Maar zijn dit niet juist de beste albums?

Twee instrumentale stukken van Robert von Greding zorgen voor een culturele verpozing. Hoe de fenomenale grunts van Asis een nummer kunnen completeren horen we in het schitterende 'Per Aspera Ad Astra' terwijl 'Of A Might Divine' een overwegend klassiek karakter heeft tot Asis losbarst met het sappig brullen van 'Ride, ride over the Land'. Schitterend! Het is deze veelvuldig voorkomende combinatie van ingetogen klassiek en harde riffs met grunt die het geheel maken tot wat het is. Er wordt gezongen in het Engels, Duits, Italiaans en Latijns. Waar zijn jullie allemaal? Jullie moesten al lang weg zijn naar de dichtstbijzijnde platenzaak want samen met Therion is dit een absolute topper in het bombastische metal genre, waar nog voldoende pit in zit!

<< vorige volgende >>