Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Trollfest - Norwegian Fairytales

Trollfest - Norwegian Fairytales

Label : NoiseArt Records | Archiveer onder pagan / folk metal

Release type: Full-length CD

Martin : Na het aanleveren van een wel heel erg grimmige eindejaarlijst, waarin black metal zeer zwaar de boventoon voerde, is het voor ondergetekende wellicht niet eens zo slecht om eens wat lichtpuntjes in het muzikale landschap te introduceren. Tot voor kort was Trollfest altijd een zeer welkome uitzondering in het buitengewoon flauwe wereldje van de folk metal. Waar de meeste voorbeelden uit dat subgenre volstrekt ondraaglijk en op zijn minst gewoon het schaamrood op de kaken toveren, slaagde Trollfest er keer op keer in om te overtuigen met hun ‘True Norwegian Balkan Metal’, die bol staat van vreemde instrumenten, sterke songs en vooral een onwaarschijnlijke mix van snelheid, agressie, staaltjes ritmische virtuositeit die het wachten naar die nieuwe plaat van Tool net iets minder ondraaglijk maken, en vocalen die niet hadden misstaan in de Muppet Show.

Helaas biedt ‘Norwegian Fairytales’ erg weinig van dat alles en is de plaat dus niet veel meer dan slechts gewoon een folk metalplaat. Het album opent sterk met ‘Fjøsnissens Fjaseri’, dat juist wel alle bovenstaande elementen bevat en ook het korte, door piano en blastbeats gedomineerde ‘Deildegasten’, is heerlijk gestoord, maar dat was het dan ook meteen. Het overgrote merendeel van de plaat bestaat uit midtempo songs in tweekwarts- driekwarts-, en soms een keer zeven-achtstematen (en nee, dat laatste is helemaal niet zo bijzonder voor een band als Trollfest). Het zit allemaal prima in elkaar en er komt nog altijd een arsenaal instrumenten voorbij waar weinig metalbands aan kunnen tippen, maar waar zijn de waanzin en de agressie? Waar zijn de blasts? Waar is de Swedish Chef?

Het lijkt er sterk op dat Trollfest bijna alles wat de band uniek maakte heeft laten varen voor een meer toegankelijk geluid. Toch valt niet te ontkennen dat het hier om een buitengewoon competente band gaat. Met dit album biedt men echter niet die welkome afwisseling van alle hel en verdoemenis, dus het wordt duidelijk tijd om weer gewoon lekker Funeral Mist te gaan draaien.

<< vorige volgende >>