Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Antimatter - Black Market Enlightenment

Antimatter - Black Market Enlightenment

Label : Music In Stone | Archiveer onder alternative / pop

Release type: Full-length CD

Vera : Antimatter – het geesteskind van Mick Moss – heeft een nieuw album en dat kwam als een verrassing. ‘Black Market Enlightenment’ is de opvolger van ’The Judas Table’ (2015) en de vrucht van achttien maanden noeste arbeid. Het zevende album moest iets speciaals worden en dus trachtte Mick songs te schrijven met behulp van zoveel mogelijk ongebruikelijke instrumenten. Er werd gestart vanuit het niets, met een schone lei. Fluit, qamancha (Armeense viool) en saxofoon sieren het psychedelische concept. Is dit album dan experimenteel? Toch niet in de zin dat je vervreemdt raakt van Moss’s typische kunst: de emotionele songschrijver met de warme stem drukt zijn stempel als vanouds op de integere songs. Alleen is de muzikale begeleiding open getrokken naar een nieuw universum. En dat is niets minder dan imposant!

Nu heeft Antimatter altijd een patent gehad op doorleefde, sensitieve songs, maar de toevoeging van bepaalde invloeden maakt dit album heel anders – en zelfs verfrissend – in vergelijking met voorgaand werk. Je kan dit een aangename evolutie noemen, niet al te bruusk en verrijkend. Bij de start, tijdens ‘The Third Arm’ ervaren we een brug tussen vorig werk en nu. Alles klinkt heel vertrouwd met de zang van Mick in een eerder depressief nummer (bekijk maar de clip), maar de basis is geënt op synths en gesofistikeerde drums, ook al volgt er een uitval op gitaar. Mick speelde immers alle traditionele rockinstrumenten zoals gitaar, bas en keyboards en dan zitten we goed. In ‘Wish I Was There’ wordt aan dit alles een fluitintermezzo met proggy smaak toegevoegd en een beklijvend gesproken passage. Vrouwelijke zang op de achtergrond. Carla Lewis is in meerdere songs te horen als achtergrondvocalist. Het meest speelse nummer – met jaren tachtig synths die je achtervolgen – is ‘This Is Not Utopia’ en hier horen we sax van gastmuzikant Paul Thomas. Percussie en zware basklanken staan dan weer centraal in ‘Partners In Crime’, terwijl dan pas in de volgende songs de invloeden van Mick Moss na zijn bezoeken aan Armenië volop de ruimte krijgen.

Het rustige ‘Sanctifaction’ vervangt de gitaarsolo door sax, gevolgd door oosters aandoende vioolklanken, dit alles op een bijzonder stuwend rockfundament. De weg ligt dan open naar het meest experimentele nummer ‘Existential’. Drums en heldere klanken worden vergezeld van de prachtige zang van Mick. We horen enige esoterische vrouwenzang (Aleah Starbridge die veel te vroeg van ons heen gegaan is?) en de dynamische compositie wordt vervolgens beheerst door dramatische oosterse vioolklanken. Het vormt een originele cadans met beklijvende structuren, inclusief een crescendo waarin opstand gepredikt wordt. Het korte ‘What Do You Want Me To Do?’ is integer en sober, met ingetogen fluitspel. Het wildere nummer ‘Between The Atoms’ kent veel stuwkracht. Denk maar niet dat er niet stevig gerockt wordt op dit album! Let op het ruimtelijke intermezzo met duistere stem, waarna gitaar en viool uitmonden in een experimentele fase. Tot slot vormen synths en drums de basis waarop de omzwachtelde stem van Mick eens te meer beklijft in het sluitstuk ‘Liquid Light’. Dit maakt me besluiten dat dit een modern protestalbum is van deze tijden met een enorm doorzicht en kennis van zaken. Wanneer muzikanten het evolueren niet schuwen, zonder zichzelf te verloochenen, dan komt men tot de beste resultaten. ‘Black Market Enlightenment’ is zo’n parel waar beide betrachtingen tot fenomenaal resultaat leiden!

<< vorige volgende >>