Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Obliteration - Cenotaph Obscure

Obliteration - Cenotaph Obscure

Label : Indie Recordings | Archiveer onder death metal / grindcore

Release type: Full-length CD

Pim B. : De tijd dat Noorwegen en black metal in één adem genoemd konden worden, is al weer een tijdje voorbij. In het langgerekte land in het westen van Scandinavië weten ze ook heel goed hoe ze andere vormen van metal moeten maken. Uiteraard is dat niets nieuws want bands als Cadaver en Molested lieten in de vroege jaren 90 al horen dat ze in Noorwegen ook een aardig potje death metal kunnen spelen. Daarbij speelden de meeste black metal bands in eerste instantie ook death metal. Vandaag de dag zijn er gewoon meer bands in dit genre actief zoals Execration, Gouge, Reptilian en Obliteration. Dat de heren van Obliteration uit het juiste hout zijn gesneden wordt duidelijk als je weet dat ze ook betrokken zijn bij onder andere Nekromantheon (thrash metal) en Black Viper (speed metal). En dat ze goede banden onderhouden met bands als Condor, Deathhammer en Gouge. Kortom, jongens in een scene waar het vuur lekker vlamt.

‘Cenotaph Obscure’ is het vierde album van Obliteration dat vijf jaar na ’Black Death Horizon’ verschijnt. Over dat album waren wij al erg te spreken. Maar dit nieuwe album is gewoon nog beter. Collega Sicktus vergeleek het vorige album al met ‘Soulside Journey’ van DarkThrone en het werk van Autopsy. Die invloeden hoor je nog steeds terug. Maar ik durf te beweren dat dit viertal nu met riffs op de proppen komt die je verwacht bij een band als Voivod. De progressieve richting die de band opgaat, is echt fantastisch te noemen, zeker omdat ze de balans met de old-school aanpak in stand weten te houden. Dat levert echt een geweldig album op waarbij ik ook een veer in de reet van bassist Didrik Telle moet stoppen. Zijn smaakvolle baslijnen voegen echt iets toe aan het geheel en maken de luisterervaring gewoon compleet. Voeg daarbij de krankzinnige zang van Sindre Solem en je hebt gewoon te maken met één van de beste death metalalbums van het jaar. Een perfect voorbeeld waarin lomp old-school geweld een fijne combinatie vormt met progressieve schema’s. Verplichte luisterkost.

<< vorige volgende >>