Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Ashes Of Ares - Well Of Souls

Ashes Of Ares - Well Of Souls

Label : Rock Of Angels Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Vera : Ashes Of Ares is het nieuwe muzikale vehikel dat ex-Iced Earth zanger Matt Barlow in 2013 aan de wereld presenteerde mits het goed ontvangen naar de band genoemde debuutalbum. Dat deed hij samen met gitarist/bassist Freddie Vidales (ook ex-Iced Earth) en drummer Van Williams (ex-Nevermore). Zoals verwacht heeft de band sindsdien slechts geselecteerde live optredens gedaan en spitst de band zich toe op het uitbrengen van sterke, pure US metal. Matt Barlow verliet immers Iced Earth omdat hij die band verhinderde om veel te toeren vanwege zijn verplichtingen als politieman en familiale redenen. Gelukkig staat dit het maken van een gebald album niet in de weg, vandaar de opvolger ‘Well Of Souls’.

Daarop is Van Williams nog wel te horen als drummer, maar als gastmuzikant. Een andere gastmuzikant is Jonah Weingarten (met wie Barlow de kalme plaat met We Are Sentinels maakte en die hij ook kent van zijn tijd in Pyramaze). Jonah is verantwoordelijk voor het symfonische intro en keyboards. Wat schaft de pot? Stoere metal met aandacht voor emoties, net zoals we die ook op ons bord krijgen bij Iced Earth en Nevermore. Inderdaad, Matt Barlow blijft erg trouw aan zijn stijl, zowel als gevierde zanger als in de muziek. En daar kunnen we alleen maar verheugd over zijn! ‘Consuming The Mana’ heeft een filmisch, symfonisch intro dat overgaat in stoere riffs. Natuurlijk merken we weer meteen de kwaliteiten van Matt’s stem wanneer de zanglijnen hun intrede doen. Dit nummer over de aloude Hawaïaanse oorlogscultuur is strijdvaardig met snelle, virtuoze gitaarsolo’s als toetje.

Dat men in de stotende riffs ook thrash invloeden aanwendt, weten we al langer en ‘The Alien’ is daar een mooi voorbeeld van. Laaggestemde gitaren zetten ‘Unworthy’ in en in dit nummer combineert Matt allerlei zangstijlen: zijn kordate, geladen zang, de hoge gilletjes en op de achtergrond is er zelfs een ruwe gruntachtige echo. Daardoor wordt het in mijn optiek iets te hectisch en onrustig. Maar vlak daarna kunnen we relaxed genieten van het sensitieve ‘Soul Searcher’ dat men als ballade kan omschrijven, met gepaste zang en solo’s uiteraard. Mooi! De volgende twee songs zijn terug energiek, met staccato riffs in ‘Sun Dragon’ en gierende solo’s in ‘Transcending’ tot we tijdens ‘Let All Despair’ terug kunnen genieten van vredige beschouwingen. Na het stevige ‘In The Darkness’ kent ‘Spirit Of Man’ een verkondigende start waar Matt zich duidelijk kwaad maakt. Want natuurlijk verwerkt hij zijn sociaal engagement weer in de goed doordachte teksten. Het resulteert in nog meer stevig materiaal, dat bij momenten toch net iets minder sterk is dan op het debuut. Dat gevoel had ik bij ‘Transcending’ en ‘The God Of War’, ook omdat men soms wel erg veel zanglijnen over en door elkaar heen laat horen. We weten immers dat Barlow een machtig zanger is, dat hoeft hij niet meer te bewijzen door overdaad. De verrassend luchtige en vlotte afsluiter is een eigen versie van het thema van de James Bond film ‘Casino Royale’ dat oorspronkelijk door Chris Cornell (Soundgarden) gezongen werd. Het duurt wat langer eer sommige songs inslaan, maar toch is dit een album dat met kop en schouders uitsteekt boven het gros van de power metal releases. Begrijp me dus niet verkeerd.

<< vorige volgende >>