Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Décembre Noir - Autumn Kings

Décembre Noir - Autumn Kings

Label : Lifeforce Records | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Vera : Met de eerste twee albums ’A Discouraged Believer’ en ’Forsaken Earth’ heeft Décembre Noir (vergis u niet, dit is een Duitse band) reeds elke liefhebber van melodieuze edoch krachtige doom/death metal overtuigd, daar ben ik zeker van! Nu de herfst terug aanbreekt is dit het geschikte seizoen om ons onder te dompelen in de smartelijke melancholie van een derde album. Niet toevallig heet dat ‘Autumn Kings’ en dat ze koningen zijn in het genre, dat leidt ook geen twijfel.

Het is een feest aan herkenning wanneer we de acht nieuwe weemoedige epossen door de kamer laten galmen. Alles lijkt nog net ietsje donkerder en depressiever dan vroeger werk, maar de kracht is gebleven. Het vijftal uit Erfurt gaat van start met ‘In The Pouring Rain’ en onbewust rillen we wanneer we die regenbui met onweer daadwerkelijk horen in de song. Een stortvloed zeg maar. Trage tokkelende gitaren nemen over, even later weerklinkt een sappige death grom van zanger Lars. Denk in de richting van Swallow The Sun of Saturnus. De songs variëren van zeven tot elf minuten lang, maar zij worden allemaal heel nauwkeurig opgebouwd naar stuwende climaxen met ferme acceleraties. Wat in elke song heerst is het melodieuze en meeslepende gitaarwerk. Naar hartelust worden er sensitieve solo’s gespeeld. Soms duikt in het gitaarspel een lichte My Dying Bride invloed op. Meerdere songs hebben ook gesproken stukken, die worden dichterlijk voorgedragen met de nodige ernst. Dat doet dan weer aan Draconian of Saturnus denken. In ‘Barricades’ – dat aanvangt met mooie tokkelende gitaren – horen we Erwin Franz van Catalepsia die enige cleane zang bijdraagt. Piano komt voor in het prachtige ‘A Weeping Sunrise’ en Marcus Bischoff van Heaven Shall Burn levert een gastbijdrage in het redelijk uptempo ‘Between Silence And Shards’. ‘Dress.Code.Black’ is de single, maar de mannen blijven hun stijl trouw. Zo hebben we met ‘Hymn Of Sorrow’ nog een volgend hoogtepunt, waarin de zang echt diep en intens wordt. De zin ‘Rage against the dying of the light’ wordt herhaald en bleef me meteen beklijvend bij. Wanneer we ‘The Downward Path’ beluisteren, hebben we ons meer dan een uur in een heerlijk doomsoelaas bevonden. We kunnen enkel besluiten dat dit verplichte kost is voor elke fan van stuwende doom/death metal!

<< vorige volgende >>