Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Oh. - Metallia

Oh. - Metallia

Label : Eigen beheer | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Leon : “Waar heb ik in hemelsnaam naar zitten luisteren”, dat was mijn reactie zodra ik klaar was met het beluisteren van ‘Metallia’ van Olivia Hadjiioannou, die beter bekend is onder de naam Oh.. De Griekse multi-instrumentalist heeft op dit album alles zelf gedaan, en dat mag best wel als een indrukwekkende prestatie worden gezien. Ze heeft, sinds ze is begonnen met muziek schrijven, al een aantal muziekwerken uitgebracht, waaronder de EP ‘Sleeping World’ (2013), en de CD ‘Synemotion’ (2015). Dit jaar komt daar dus weer een EP bij, ‘Metallia’. Dit laatste album klinkt compleet anders dan al het andere werk dat Oh. al eerder heeft uitgebracht, ze wilde duidelijk een experimenteel album uitbrengen. Nou dat is gelukt, maar of we er blij mee moeten zijn? Ik ga proberen te omschrijven hoe dit album klinkt: als je een liedje van Joe Satriani, Steve Vai, én John Petrucci tegelijkertijd zou afspelen, en dan ook nog zorgt dat je af en toe wat doorspoelt, dan kom je aardig in de buurt van ‘Metallia’. Allicht wat overdreven maar zo chaotisch klinkt het wel (en dat voor iemand die groot liefhebber is van complexe progressieve metal). Misschien kan ik het beter omschrijven als een kunstwerk, een soort Banksy schilderij dat zichzelf vernietigd en waarvan de waarde vervolgens is verdubbeld. Echt mooi is het niet, veel kunstkenners zullen mij daarin waarschijnlijk tegenspreken, maar de meeste mensen worden gelukkiger van een mooie Rembrandt.

Het gaat een heel kort verhaal worden want ik vond er echt helemaal niets aan. Het album is verschrikkelijk chaotisch, het springt van de hak op de tak, er is geen duidelijke lijn in de liedjes te vinden, de achtergrond koortjes (eigenlijk alleen maar hard ‘yeah’, ‘ah’ of ‘oh’ zingen) werken mij op de zenuwen, en productioneel is het album écht onder gemiddeld. Dat het knap is dat Oh. het gehele album zelf heeft gemaakt, van muziek tot productie, staat buiten kijf, ze kan ook een aardig potje gitaarspelen, maar het is zo jammer dat het niet om aan te horen is. Haar vorige werken waren wat dat betreft een minder onaangenaam om naar te luisteren, met ‘Metallia’ heb ik veel doorzettingsvermogen moeten tonen om het hele album een keertje te luisteren. Dit moet echt voor een niche markt zijn maar daar hoor ik zeker niet bij.

<< vorige volgende >>