Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Green Death - Hallowmass

Green Death - Hallowmass

Label : Combat Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Wim S. : Lekker old school metal dit! US metal wel te verstaan. Je weet wel, van die bands uit de jaren tachtig en negentig die typische Amerikaanse metal speelden. Bands als Toxik, Vicious Rumours en aanverwanten. Je kunt Green Death met een gerust hart in een dergelijk rijtje zetten van moderne, huidige US metal bands. Green Death speelt snelle metal, die hard is maar ook steeds melodieus. De band werd opgericht in 2012 en bracht tot op heden twee full length albums uit. De band stond reeds als voorprogramma geprogrammeerd van bands als Abbath, Carcass en Napalm Death en brengt nu een nieuw album uit, ‘Halllowmass’.

In de bijgeleverde promo wordt gezegd dat Green Death invloeden van thrash, doom, death –en klassieke metal in haar muziek verwerkt heeft. En grotendeels klopt dat ook wel. Na een onheilspellend intro knalt ‘Bullet And Silver’ best lekker uit de boxen al vind ik de zang van Sol Bales hier (nog) niet overtuigen. Dat doet hij veel meer in het navolgende ‘I Am Eternal’ , waarin hij een octaaf lager zit en de riffs veel vetter klinken. Na het wat mindere ‘Curse The Heavens’ (waarin simpelweg te weinig gebeurt) knalt ‘The Betrayed’ ook weer lekker uit je speakers en worden de lage zanglijnen van Bales nog eens aangedikt door een soort van grunt. Als ook ‘Bad Omens’ wat tegenvalt, kan ik niet anders dan concluderen dat Green Death een band is die vooral tot haar recht komt in de meer snelle thrashy stukken; wanneer het tempo omlaag gaat weten ze zich geen raad met de ruimte die dat biedt. Dat blijkt ook uit ‘Sacrament’ waarin de doomy riffs het niveau van Black Sabbath of Trouble niet benaderen en waarin de stem van Bales overtuiging mist. Nee, dan hoor ik liever ‘Pure Torture’ waarin executive producer Dave Ellefson (inderdaad, die) ook nog te horen is. Het wellicht beste nummer heeft de band tot het laatst bewaard want in het afsluitende ‘Sickle & Scythe’ horen we een mooie mix van doom, thrash en death in acht minuten voorbij trekken. Een goed opgebouwde, epische song derhalve. Eigenlijk duurt het album wat te lang: er staan wat nietszeggende, korte instrumentaaltjes op als ook een paar echt mindere nummers. Als de band beter gaat doseren kan een volgend album pas echt een knaller worden.

<< vorige volgende >>