Atrocity - Atlantis

Atrocity - Atlantis

Label : Napalm Records | Archiveer onder gothic metal

Release type: Full-length CD

Vera : Ergens las ik dat Atrocity zich voor dit album had laten inspireren door Laibach. Qué? In lichte paniek duw ik het schijfje in mijn cd-speler. Gelukkig valt dit allemaal best mee. Geen industriële noise landschappen te bespeuren. En na een pauze van drieënhalf jaar blijkt 'Atlantis' gevuld te zijn met sterk materiaal in de herkenbare gesplitste Atrocity stijl. Enerzijds treft men nummers aan met gore, brutale metal die death invloeden vertoont, ook de stem. Anderzijds staan er gothic getinte hapklare singles op die getuigen van een gekoesterd romanticisme. Op een album als 'Willenskraft' uit 1996 was het niet anders. Wie kent er nog de tragische videoclip van 'Love Is Dead' waar Atrocity klonk als het Duitse broertje van Type O'Negative?

Zanger, producer en voorman Alexander Krull heeft nog nooit zoveel tijd besteed aan een project als dit 'Atlantis'. Gaandeweg raakte hij meer en meer in de ban van het mysticisme van het verdwenen continent en 'Atlantis' straalt dan ook deze passie uit. 'Reich Of Phenomena' en 'Superior Race' geven er een flinke lap op en zijn geïnspireerde death metal nummers. Maar een man als Krull weet ook dat niets zo saai is dan een heel album doorrammen. Dus heeft hij veel aandacht besteed aan de contrasten op dit album. Luister maar eens naar 'Gods Of Nations' dat ons naast harde gitaren en ruwe zang verrast met een opmerkelijk meezingrefrein. Deze pakkende refreinen treffen we ook aan in 'Ichor'. Nog meer gothic met donkerbruine stem treffen we aan in 'Enigma' terwijl 'Morbid Mind' dan weer een potje vette death metal weet te combineren met samenzang. Het is epische en bombastische metal met veel klassieke en filmische intermezzo's, ja zelfs in de hardste nummers. Doordat dit allemaal kriskras door elkaar heen staat is het beluisteren van 'Atlantis' een adembenemend avontuur geworden.

'Cold Black Days' is een evidente keuze voor de videoclip aangezien Atrocity hier naadloos aansluit bij de gothic metal met mannelijke vocalen van de Scandinavische scene. Na een overgangsfase van 'Atlantean Empire' waarin stevige riffs en ruige strot afgewisseld worden met heldere gezangen, wordt het allemaal nog iets extremer en meer bombastisch. Een nummer als 'Apocalypse' roept de geest op van Cradle Of Filth door zijn orkestrale aanvang en overdonderend effect. Maar het hardste nummer van de cd is ongetwijfeld 'Clash Of The Titans'. Er wordt dus naar een climax toegewerkt, net als op het continent Atlantis, waar vlak voor de desastreuze ondergang, de beschaving op het toppunt van haar roem was. Het intro van 'The Sunken Paradise' klinkt dan bijna beschamend commercieel maar ondanks zijn hardere vervolg is het wederom het refrein dat ons eerst bijblijft. Tribal drums, hymne gezangen en een scheurend gitaartje vangen de aandacht in 'Aeon'.

Het album wordt ondersteund door een aantal release party's in Duitsland. Bovendien is er nog een multimedia gedeelte met achtergrondinformatie over de vijftien nummers en een videoclip van 'Cold Black Days'. De clip staat bol van de symboliek en het mysticisme dat de ondergang van Atlantis nog steeds omringt. Een vette aanrader!

<< vorige volgende >>