Listen live to Radio Arrow Classic Rock
MaYan - Dhyana

MaYan - Dhyana

Label : Nuclear Blast | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Wilco : Doe maar normaal dan doe je al gek genoeg. Dat is natuurlijk een van de meest fundamentele grondhoudingen van het Nederlandse volk. Het zit zo in onze volksaard verankerd dat de grondwet er aan voorbij gaat. Alles in Nederland is doorgaans net wat bescheidener dan in andere landen.

Hoe anders is dat met onze huidige metalscene? Ons kleine land levert jaarlijks grote hoeveelheden topalbums af. De naam MaYan is daarbij inmiddels geen onbekende meer. Deze band van (ex)-leden van onder andere After Forver, Orphanage Epica, ReVamp en VUUR heeft reeds twee zeer sterke albums afgeleverd. Van een project is dan ook geen sprake (meer). Dit is een vaste band met een enorme bezetting: dertien heren en dames zijn verantwoordelijk voor de muziek op dit album. Een nieuw album met de nietszeggende titel ‘Dhyana’. Waar de vorige albums een behoorlijke politieke inhoud kenden is dit album meer gericht op onze psyche en zelfreflectie.

Wel, de verwachtingen waren behoorlijk hooggespannen toen ik aan dit album begon. Refererend aan mijn intro kan ik zeggen dat ook dit album keihard breekt met de hierboven omschreven grondhouding. Voor dit album is werkelijk alles uit de kast getrokken om een album te maken waarbij het je dun door de broek loopt. Niet alleen bestaat de band uit dertien muzikanten waarvan zes(!) vocalisten, maar heeft men ook het Praags symfonieorkest ingeschakeld om dit album het nodige cachet te geven. Dit orkest weet trouwens wel van wanten door hun eerdere samenwerking met Dimmu Borgir, Therion, Blind Guardian, Devin Townsend en natuurlijk Star Wars. Ze hebben zelfs een pagina op Metal Archives.

Nu maar hopen dat al dat die pompeuze, pretentieuze maatregelen tot een gedenkwaardig stukje muziek hebben geleid. Mijn verwachtingen werden in eerste aanleg wat getemperd want opener ‘The Rhythm Of Freedom’ is wel een sterk nummer, maar brengt me nog niet echt in vervoering. Daarnaast zijn ‘Dhyana’ en ‘Satori’ weinig opzienbarende, radiovriendelijke vullertjes. Gelukkig hebben we dan nog acht tracks over om het album te redden. En verdomme, dat doen ze! Ik volg deze band al een tijdje, maar dat is niet reden dat ik volkomen overdonderd ben. Ook het feit dat het een Nederlands product is heeft daar niets mee te maken. Dit is tot nu toe het beste album van deze band en dit jaar. Het is bijna onverdraagbaar goed wat er op dit album gebeurt. Het geluid is fantastisch, alle instrumenten zijn zo helder als een klok, maar het album heeft geen digitaal geluid. En het orkest, soms met koor, vult de muziek grandioos aan. De orkestraties overheersen niet maar dansen een perfecte dans met de metal.

Kersen op de taart zijn natuurlijk de zes vocalisten; twee grunters, twee cleane mannelijke zangers en twee zangeressen (rock/sopraan). Ik hoef natuurlijk niet uit te leggen dat er nogal wat variatie te vinden hier. Omschrijving? Prog als Genesis, bombastisch, theatraal als Rhapsody Of Fire, bruut als Hypocrisy, smerig en woest als Naglfar en lomp als Bolt Thrower. Ja echt. De songs op dit album stuiteren van symfonische metal met sopranen en koren naar brute death metal en schurende raspende black. En met bruut bedoel ik bruut. Niet als een gothic band die een grunter heeft, nee dit gaat echt om blasts, uptempo met hele brute grunts en screams. En dan juist is de afwisseling met de vier soorten cleane vocals echt fantastisch. Je zou wellicht denken dat dit een band is die niet weet wat ie wil en dan gewoon 45 genres door elkaar kiepert. Maar dat is juist waar dit album zich mee onderscheidt: het klinkt als een zeer solide geheel.

MaYan legt met ‘Dhyana’ de lat voor anderen, en zichzelf, wel heel erg hoog, ik zie niet in hoe dit overtroffen zou kunnen worden. Afgezien van de genoemde ‘missers’ is elke song op dit album een meesterwerk, een musical, een klacht, een eruptie van geweld en een warme deken van schoonheid.
Als je dan toch tips wil dan denk ik dat de songs op de tweede helft van het album nog net wat extremer zijn dan op de eerste helft. Take your pick. Dit is weer een genre overstijgend album waar vrijwel elke metalfan die van het brutere en het melodieuze werk houdt een liefhebber van zou moeten zijn.

<< vorige volgende >>