Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Vöödöö - Ashes

Vöödöö - Ashes

Label : Indie Recordings | Archiveer onder alternative / pop

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : Het decoratief gebruik van de trema of umlaut in de rockmuziek heeft een lange geschiedenis. Mötley Crüe, Motörhead en Hüsker Dü zijn bekende voorbeelden van wat officieel zelfs de metal-umlaut wordt genoemd. Het staat misschien leuk, maar je kunt ook overdrijven en dat is wat het Noorse kwartet Vöödöö doet. Ik ga er gemakshalve van uit dat de uitspraak van de bandnaam niet beïnvloed wordt door alle puntjes. Het Noors kent zelfs helemaal geen “ö”, dus het zal wel bedoeld zijn om op te vallen en dat doet de band op deze manier. De cynicus in mij zegt dat er verder bar weinig opvallends aan zowel de band als hun debuutalbum ‘Ashes’ is. Zelf vindt de band dat ze de grenzen van de rock opzoeken en verruimen met een geluid dat herinnert aan Queens of the Stone Age en Arctic Monkeys. De laatste kan ik – heel ruimdenkend – nog wel plaatsen, maar het is niet wat het eerste in mij opkomt. Ik moet eerder denken aan het meer gepolijste werk van bijvoorbeeld Coldplay en Snow Patrol. Groots aangezette, radiovriendelijke alternatieve rock op het randje van oversentimenteel en pathetisch. Met fijne gitaarriffs, dat dan weer wel. ‘The Secret’ en ‘Let It Burn’ zijn wat dat betreft hoogtepunten en misschien ook wel de ruigste nummers op het album. Gitarist Sveinung Fossan Bukve krijgt alle ruimte om uit te pakken en die kans grijpt hij met beide handen aan.

‘Ashes’ is, een paar uitzondering daargelaten, gevuld met melodieuze, licht dansbare rock die het goed zou doen op de radio, als er tenminste nog radiozenders zouden zijn die zulke muziek zouden draaien. Aangezien het niet in de echte wereld te testen valt, vermoed ik dat in de praktijk Vöödöö niet echt een band is van de singles die de hitparade bestormen. Als albumband doen ze het beter. Het valt wel op dat het muzikaal wel veel van hetzelfde is. Licht bombastische rock waaroverheen zanger Gøran Stavang Skage zijn teksten vol Weltschmerz (en persoonlijke Schmerz) gilt met een karakteristieke hoge stem. Wie nu op de knop heeft gedrukt en heel hard “Muse!” heeft geroepen gaat door voor de koelkast. Inderdaad net Muse, maar dan zonder songs à la ‘Uprising’. Dat, en de onhandige naam, zal uiteindelijk het verschil zijn tussen volle stadions en optredens in kleine Noorse zaaltjes.

Het beste aan Vöödöö en ‘Ashes’ is de uitermate smaakvolle cover van het album. Goud op zwart met een typografie die doet denken aan heavy metal uit de jaren tachtig. Het zet je volkomen op het verkeerde been dus, maar mooi is het wel. Jammer dat ‘Ashes’ verder zo weinig beklijft.

<< vorige volgende >>