Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Alice In Chains - Rainier Fog

Alice In Chains - Rainier Fog

Label : BMG | Archiveer onder alternative / pop

Release type: Full-length CD

Vera : Alice In Chains was één van de boegbeelden van de grunge boom uit Seattle in de jaren negentig, waar ook Soundgarden, Pearl Jam en Stone Temple Pilots hoge ogen gooiden. Vooral met deze laatste band had Alice In Chains veel gemeen en dan spreken we niet alleen over de aan drugs ten onder gegane frontmannen Layne Staley en Scott Weiland. Wel over de uitermate lijzige zang en de mooie, uitwaaierende gitaarpartijen welke steeds een licht psychedelisch tintje vertonen.

In 2006 kwam Alice In Chains terug met William DuVall als frontman en inmiddels is ‘Rainier Fog’ hun derde album met deze gekleurde frontman. Pittig detail is dat ‘Rainier Fog’ in Seattle opgenomen is en dat had de band niet meer gedaan sinds het debuut, zo’n twintig jaar geleden. Voor de oudgedienden – met name gitarist suprème Jerry Cantrell en drummer Sean Kinney, maar ook bassist Mike Inez die erbij kwam in 1993 – was dit een pijnlijke catharsis af en toe, bij DuVall maakte dit enige onwennige gevoelens los, maar de confrontatie met het verleden was nodig. Het heeft geleid tot een heel herkenbaar album waarbij de band terugkeert naar de roots, niet echt stekels opzet, maar musiceert met een vrijblijvende toets. En DuVall blijft zijn lijzige zelve, steeds maar weer, zonder in toorn te vervallen.

Bij beluistering van openingstrack ‘The One You Know’ hebben we meteen een vertrouwd gevoel. Afgemeten riffs, lijzige zang en klassieke gitaarsolo’s met enige mooie vervorming uit de oude doos zijn nog steeds om door een ringetje te halen. De enigszins gepolijste stijl van de band in het titelnummer wordt verfraaid met psychedelisch gitaarwerk. Natuurlijk blijft het geluid van Jerry Cantrell ten allen tijde heersen, maar laten we ook niet zijn welhaast zoete samenzang met DuVall onderschatten. Men kan dit een oer Amerikaans gegeven vinden, want was het land van Uncle Sam niet de geboorteplek van The Byrds en CSN&Y, titanen in vredevolle samenzang? Sterker nog, heden ten dage mag men de lijn doortrekken naar Black Label Society en Alter Bridge, bands die ook nog steeds grossieren in perfect harmonieuze zangpartijen. Hier krijgt dit allemaal overgoten met de über heersende grunge saus natuurlijk, met zwevend gitaarwerk er over heen. Daar valt af en toe toch echt wat te genieten, met het prachtige ‘Fly’ (gezongen door Cantrell) als eerste hoogtepunt. We blijven in de lucht met ‘Drone’, gekenmerkt door heavy riffs en spirituele sfeer. Tegenwoordig betekent ‘drone’ immers een door de regering geleid projectiel dat zo uit de film ‘The War Of The Worlds’ als invasietuig van Mars zou kunnen komen. Of een muzieksoort die grossiert in muren van geluid. Niets van dit alles op dit behoorlijk lijdzaam, vredig en onderhoudend klinkend nieuw album van Alice In Chains dat vooral imponeert door zijn excellent gitaarwerk en welbekende lijzige zang. Niets meer of minder.

<< vorige volgende >>