Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Images Of Eden - Soulrise

Images Of Eden - Soulrise

Label : Pavement | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Leon : Images Of Eden is een band uit Phoenix, Arizona die al sinds 1999 aan de weg timmert. Onder leiding van Gordon Tittsworth zijn er inmiddels drie albums uitgebracht onder deze bandnaam en daar wordt nu een vierde aan toegevoerd, ‘Soulrise’. Voormalig collega Winston heeft de vorige twee albums van de band reviewed en was daar tamelijk enthousiast over. Zo kreeg ‘Sunlight Of The Spirit’ een score van 81/100, en ‘Rebuilding The Ruins’ een score van 75/100. Toch was ook wel wat kritiek op de zang van Tittsworth, die de neiging heeft alles om vol gas te zingen. Ik was erg verrast om deze scores te zien na het beluisteren van ‘Soulrise’, het nieuwste album van de band, is dit een klassiek geval van ‘meningen verschillen’, of is de band gewoon slechter geworden?

Na het kort beluisteren van de twee oudere albums kan ik zeggen dat waarschijnlijk beide het geval is, en ik zal het even uitleggen. Ten opzichte van het oudere werk lijkt het alsof Images Of Eden nóg iets meer richting de hard rock/heavy metal hoek is gegaan en iets minder progressief is beïnvloed. Het resultaat is dat alle nummers te veel op elkaar lijken, dit komt voornamelijk door twee zaken, enerzijds het gebrek aan lead gitaren, alle gitaren dus bestaan uit power akkoorden met weinig interessante ritmes, en anderzijds de vocalen van Tittsworth waar ik mij na de eerste noten al aan irriteer. Het is zeker niet zo dat Tittsworth niet kan zingen, maar zijn stem klinkt helemaal niet mooi en, zoals voormalig collega Winston eerder ook al zei, alles wordt gezongen met dezelfde intensiteit. Hierdoor mis je dynamiek en klinkt alles hetzelfde, dit wordt nóg meer versterkt door het feit dat hij heel veel simpele harmonieën inzet om wat meer dynamiek in te brengen, helaas klinkt het hierdoor misschien nog saaier. Instrumentaal is het dan misschien wel oké maar ik wordt ook daar niet erg warm van, de drums vind ik onnodig onrustig, de gitaren zijn vrij kleurloos, en het viel mij in eerste instantie niet eens op dat er keyboards aanwezig waren. Om eerlijk te zijn vond ik het erg moeilijk om naar dit album te luisteren, ik kan het vergelijken met een bord met rijst en droge kip: het is misschien niet vies maar echt lekker kan je het niet noemen.

Misschien dat de hard rock en heavy metal enthousiasten het totaal niet eens zijn met mijn bevindingen, zoals eerder gezegd kunnen meningen zeer verschillen. Ik durf in ieder geval zeker te zeggen dat er andere bands zijn in dit genre die beter zijn, ik zou vooral bij de bands blijven. Misschien als het combo een fantastische zanger zou aantrekken dat ik er meer mee zou kunnen, helaas stoor ik mij nu zo ontzettend aan de zang dat het echt een opgave was om het album af te luisteren. Geen hemels plaatje dus.

<< vorige volgende >>