Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Heksen - Post-Mortem Psychanalyse Reloaded

Heksen - Post-Mortem Psychanalyse Reloaded

Label : Great Dane Records | Archiveer onder black metal

Release type: Re-release

Bart M. : Heksen uit Frankrijk (dat had ik niet verwacht toen ik de naam zag) ontstond bijna tien jaar geleden als duo en bracht in die hoedanigheid de EP 'Inquisition: The Way Of Suffering' uit, een fijn album waarop vijf nummers nostalgische black metal staan. Vervolgens groeit Heksen uit tot volwaardige band en nemen zij debuutalbum 'Post Mortem Psychanalyse' op begin 2015. Dat album wordt nu "reloaded" en opnieuw uitgebracht op een vrij gelimiteerde (500 stuks) digipak, dus ik zou er snel bij zijn, want dit is zeker de moeite waard. Naast dit gehele album vind je ook drie bonus tracks en de voorgenoemde EP op deze schijf.

En dat is mooi, want zo kun je dus in één klap de hele Heksen catalogus in je bezit krijgen. De EP (laatste vijf nummers op deze digipak) laat al heel duidelijk de richting zien die Heksen opgaat en is een mix van thrash en black metal, waarbij de vocalen alterneren tussen black krijsen en death grunts. Kenmerkend zijn de ijzige gitaarlijnen die het geheel voorzien van een messcherp randje, de dissonantie en de barre geluidskwaliteit, wat de muziek een bepaalde charme geeft en je ongeacht de teksten meevoert naar kale, Noorse bossen en bergwanden.

Met 'Post-Mortem Psychanalyse Reloaded' laat Heksen een gigantisch verder ontwikkeld geluid horen. Ondanks dat de band zichzelf "old school death metal" noemt horen we, wellicht nog duidelijker dan voorheen, vooral een black metal band. Alhoewel het labelen en het toewijzen van de juiste stijlen voor sommige mensen heilig is wordt deze traditie elke maand moeilijker. De lijn tussen black en death is echter niet zo dun en dus is het een kunst om hier een balans in te vinden die natuurlijk en strak klinkt. Heksen heeft deze kunst volledig onder de knie.

Na de piano intro stort de band ons gelijk de diepte in en worden we bestookt met machinegeweer-achtige drumbatterijen en vleesscheurende gitaarsalvo's waarin het soms doffe death-geluid naadloos wordt afgewisseld met een scherpte waarvan je nekharen overeind gaan staan. Zanger Mich is gezegend met een zeer veelzijdige strot en weet bijzonder angstaanjagende geluiden te produceren die soms doen denken aan Satyr (Satyricon), soms Fernando (Moonspell) en af en toe aan Corpsegrinder (Cannibal Corpse). Maar bovenal laat hij zijn eigen geluid horen. Heksen implementeert alle geluiden en ideeën die ze ook up hun EP gebruikten maar stopt dit in een moderner jasje waardoor het iets minder ruw klinkt en vijf keer zo hard. Dit album komt op je af als een een aanstormende juggernaut, slaat je vervolgens bont en blauw en laat je achter alsof er een bulldozer over je heen heeft gereden. Ik was eigenlijk nooit echt bang voor Fransen, maar daar is nu verandering in gekomen.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

Meer informatie

<< vorige volgende >>