Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Southern Empire - Civilisation

Southern Empire - Civilisation

Label : Giant Electric Pea Limited | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Leon : Op mijn deurmat viel recentelijk de CD van de band Southern Empire, waar ik nog nooit van had gehoord. Het eerste wat aan op dat dit album opvalt is dat het maar vier nummers telt, allen negen minuten of langer. Sterker nog, er staat zelfs een deuntje op van wel dertig minuten lang! Mijn prog-hart maakt al een klein sprongetje, wie zijn deze gasten? Southern Empire komt uit het verre Australië en heeft slechts één eerder album uitgebracht in 2016, onder dezelfde naam. Bandleider Sean Timms (keyboards) heeft echter wel al veel meer ervaring, zo heeft hij met de band Unitopia vijf albums gemaakt. Toen Unitopia uitelkaar viel wilde Timms graag doorgaan met muziek maken, hij vroeg daarom Danny Lopresto, die hij kende van andere projecten, om mee te doen met deze nieuwe group. Na een aantal audities werden ook de andere bandleden gevonden, Brody Green op drums, Cam Blokland op gitaar, en Jez Martin op basgitaar. ‘Southern Empire’ was twee jaar geleden het eerste album waar deze mannen samen op speelden, dit jaar komt het tweede, nieuwe, album uit onder de naam ‘Civilisation’.

Gelijk wordt ik op het verkeerde been gezet, waar ik dacht geconfronteerd te worden met complexe progressieve rock krijg ik een lekker klassiek rock-achtig liedje te horen. Een lekker begin van het album, het geheel bevat namelijk een aantal zeer interessante elementen! Zo ben ik direct overtuigd van zanger Lopresto, die wel wat weg heeft van Jeff Scott Soto. Hoewel zijn stem een typische klassieke rock klank heeft past het erg goed bij de muziek en ook zijn rustigere zang klinkt fijn in de oren. Naast de zang ben ik ook wel te spreken over de gitaren, Blokland is een uitstekende gitarist en speelt dan ook een aantal jaloersmakende solo’s! Nu mag ik de overige instrumenten natuurlijk niet overslaan, het is duidelijk dat alle muzikanten echt wel weten wat ze doen en horen we dan ook bij vlagen knappe basloopjes, drum fills, of piano partijen. Goed, we weten nu dus dat alles muzikaal wel in orde zit en dan rest er eigenlijk nog maar één vraag; hoe goed zijn liedjes? Zoals gezegd begon het eerste liedje ‘Goliath’s Moon’ erg sterk, hoewel het mij wel op het verkeerde been zette, en dit niveau wordt gedurende het album redelijk goed vastgehouden. Ook in ‘Cries For The Lonely’ , ‘The Crossroads’, en ‘Innocence & Fortune’ weet de band vaak smaakvolle muziek te maken, meer in de stijl van Dream Theater en Transatlantic zonder als een kopie te gaan klinken. Toch moet ik helaas concluderen dat er in de laatste drie tracks toch duidelijk minder interessante stukken te vinden zijn en mijn aandacht doen laten vervagen. Tijdens de uptempo stukken is de band ontzettend sterk, het zijn voornamelijk rustige melodieuze stukken waarin ik iets mis om het interessant genoeg te maken, een knappe melodie, een interessant ritme, of een zeer emotioneel stukje zang, wat dan ook! Een voorbeeld is het rustige stukje vlak voor het middelpunt van ‘Cries For The Lonely’, daar verlies ik mijn aandacht en begin ik aan andere dingen te denken, maar zodra even later het instrumentale stukje wordt ingeluid ben ik er weer helemaal bij want daar worden wel weer interessante dingen gedaan.

Op het moment van schrijven zit ik dan ook in een tweestrijd, als ‘Civilisation’ de hoge kwaliteit had kunnen vasthouden zou het een zéér interessant album zijn voor iedere progressieve rock of metal fan. Ik zou ze graag een ontzettend goede score willen geven, ze verdienen het eigenlijk wel, toch vind ik dat de rustige momenten een zwaktepunt in het album waar ik veel moeite mee heb. Daarnaast vind ik ook de teksten van opener ‘Goliath’s Moon’ alles behalve sterk (‘Let me tell you my friend, about a diamond I once owned’ of ‘I found it in a market but I could not pay the cost, for I’ve never been a rich man, so now my diamond is lost’). Goed, dat kan een kwestie van smaak zijn dus daar zal ik ze geen ‘strafpunten’ voor geven, zeker gezien het refrein wel erg lekker meezingt. Het eindoordeel? Een band met héél veel potentie, nog een klein stapje en ik garandeer dat deze heren een naam gaan krijgen ik de prog scene. Ik wil dan ook ieder liefhebber van Transatlantic, Frost*, Spock’s Beard, en al die andere bands, aanbevelen om deze plaat een luisterbeurt te gunnen. Zelfs met mijn kritische notities in acht nemend vind ik het een erg fijne plaat.

<< vorige volgende >>