Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Distorted Harmony - A Way Out

Distorted Harmony - A Way Out

Label : Eigen beheer | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Leon : Wat is het toch fijn als dingen per toeval bij elkaar komen! Ik zat te overwegen of ik nou wel of niet de nieuwe plaat van Distorted Harmony wilde gaan bestellen, geheel onverwacht kreeg ik toen ineens de desbetreffende plaat in mijn brievenbus gemikt voor een review. En, beste lezer, daar ben ik echt héél erg blij mee! Distorted Harmony is namelijk een band die ik zo’n twee jaar geleden heb leren kennen toen ‘Chain Reaction’, de tweede plaat van de band, mij ten ore kwam. Sindsdien heb ik mij afgevraagd waarom deze band nog zo onbekend is gebleven, bijna iedereen die ik ken, en ook progressieve metal luistert, kent deze groep niet. Dat is ronduit onacceptabel! Het zal zeker niet helpen dat deze mannen alles zelf doen, van schrijven en opnemen tot het uitbrengen en de promoten wordt alles in eigen handen gehouden. Wellicht uit noodzaak? De band komt namelijk uit Israël en ik zou zo snel niet meer dan één andere metal band kunnen noemen uit die hoek. Hoe dan ook, de band komt dit jaar met album nummer drie en deze draagt de naam ‘A Way Out’. Als deze even goed is als de voorganger dan wordt dit eigenlijk een promotie praatje.

Distorted Harmony maakt moderne progressieve metal, redelijke korte liedjes (maximaal zo’n zeven minuten) met krachtige gitaarpartijen, die af en toe aan djent doen denken, cleane zang, en niet al te lange instrumentale passages. Denk aan Caligula’s Horse of Evergrey, maar dan anders. Ik heb ‘A Way Out’ zeker tien keer gedraaid voordat ik een review durfde te schrijven, in eerste instantie was ik namelijk niet helemaal overtuigd maar na elke luisterbeurt begon het album steeds meer te groeien bij me. Vergeleken met ‘Chain Reaction’ zijn er een aantal subtiele dingen veranderd, zo is er een tweede gitarist bijgekomen (Amit Plaschkes) en lijkt de muziek daardoor net íets meer punch te hebben. Ook zanger Michael Rose lijkt nog iets beter te zijn geworden sinds de vorige plaat, niet dat dat nodig was, en levert een paar knappe melodieën af! Muzikaal lijkt het alsof de band recentelijk een aantal keren naar Textures heeft zitten luisteren, er zitten namelijk een paar zanglijnen en gitaar partijen in die zo op het nooit uitgebrachte laatste album van Textures hadden kunnen staan! Goed, ik maak er een te lang verhaal van, ik zal het verder kort houden. Als je wilt weten of Distorted Harmony iets voor jou is dan hoef je alleen maar even naar ‘Awaken’ en ‘Severed’ te luisteren, de kans is groot dat je meer wilt horen want, mijn hemel, wat zitten hier een paar super vette passages in.

Na een aantal luisterbeurten ben ik ‘A Way Ouy’ steeds vaker gaan luisteren, niet meer omdat ik het nodig had om deze review te schrijven maar omdat ik het gewoon een ontzettend toffe plaat vind. Luister je graag naar bands als Evergrey, Caligula’s Horse, of Leprous? Doe jezelf een plezier en ga dit album luisteren! Voor eenieder die de band al kent, het is een veilige aankoop en ligt in de lijn van het vorige album, hoewel het misschien iets meer knalt dan daarvoor. ‘A Way Out’ is een fantastische plaat geworden die het verdient om gehoord te worden!

<< vorige volgende >>