Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Michael Romeo - War Of The Worlds Pt. I

Michael Romeo - War Of The Worlds Pt. I

Label : Mascot Records | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Vera : Veel van zijn makkers in Symphony X brachten reeds soloalbums uit, maar voor stergitarist Michael Romeo – de demo ‘The Dark Chapter’ uit 1994 niet meegerekend – is ‘War Of The Worlds Pt. I’ het eerste echte soloavontuur. Het gaf hem de gelegenheid om samen te werken met muzikanten waar hij al lang een boon voor heeft en naast zijn virtuoze gitaarspel (en keyboards) kon hij zijn bewondering voor soundtracks botvieren. Zoals de titel al aangeeft, is dit een album verrijkt met vele filmische orkestratie en ook dit deed Romeo allemaal zelf in zijn thuisstudio The Dungeon.

Op dit album wordt Michael Romeo bijgestaan door zanger Rick Castellano, bassist John ‘JD’ DeServio (Black Label Society) en drummer John Macaluso. Natuurlijk hoor je de sound en stijl van Symphony X in de muziek – zodat fans van deze band de plaat blind kunnen aanschaffen – maar de getalenteerde muzikant voegt er genoeg onverwachte elementen aan toe om een solocarrière te rechtvaardigen. Het filmische aspect bijvoorbeeld, dat wordt vanaf de ‘Introduction’ breed symfonisch uitgesmeerd. Maar natuurlijk kunnen we ook van heavy gitaren en acrobatische solo’s bij de vleet genieten. Luister maar naar het ferm rockende ‘Fear The Unknown’, meteen de gelegenheid om ook de stem van Rick in het hart te sluiten. Is het nou toeval of niet, maar ‘Black’ doet me met zijn hakkende thrash metal stijl denken aan vroege Metallica. Flitsend gitaarwerk en een filmisch einde. De songs lopen vloeiend in elkaar over, net als een soundtrack en Romeo weet alles mooi te doseren. Een onverwachte gok is ‘Fucking Robots’ waarbij we ons in de ruimte waren met enige dubstep geluiden. Bevreemdend. In ‘Djinn’ verwerkt men oriëntaalse invloeden op een prachtige manier in het geheel, terwijl ‘Believe’ als langste song zeer gevoelig aanvangt met piano en zang, om daarna voluit te gaan met koren, orkestratie en lange instrumentale stukken waar de gensters af vliegen. Romeo is ook meester in shredtechnieken en in het ultra snelle ‘Differences’ komt dit volop aan bod. In het instrumentale ‘War Machine’ blijft de menselijke stem afwezig, om daarna te genieten van de stevige metal met vingervlugge solo’s van ‘Oblivion’. Ook ‘Constellations’ heeft een balladesque begin met zang en piano, om daarna met klaterende solo’s en symfonische bombast naar de finale te spurten. Een voorlopige eindgeneriek, want het tweede deel is al vergevorderd en dat is goed nieuws!

<< vorige volgende >>