Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Radiant Knife - Science Fiction

Radiant Knife - Science Fiction

Label : Eigen beheer | Archiveer onder stoner

Release type: Full-length CD

Bart M. : Het nieuwe album van de Amerikaanse band Radiant Knife heet 'Science Fiction' en het is best een ingewikkelde plaat. Niet per se om te recenseren, maar wel om er daarna een score aan te hangen. Ik weet niet precies waar dat aan ligt, of het niveau van de verschillende nummers nou echt ver uit elkaar ligt of dat het komt omdat er zoveel invloeden en experimentatie worden gebruikt dat het gewoon moeilijk is om nummers met elkaar te vergelijken.

De digitale versie van dit album (het vinyl is net even wat anders) begint met 'Stereo Lords', een instrumentaal nummer en hele fijne binnenkomer waarop het lijkt alsof de band (die uit twee personen bestaat) even alle instrumenten los liet gaan zodat ze de rest van het album geconcentreerd verder konden werken. En ik denk dat dit idee op de LP echt goed tot zijn recht komt, omdat daarop de volgende twee nummers ontbreken. 'Wasted Minds' en 'All We Know Is All We Are' zijn absoluut geen slechte nummers, maar lijken veel minder geïnspireerd dan de rest: minder vol, minder verrassend en minder tot de verbeelding sprekend. De nummers die hier na komen, beginnend met het lome, zware en vernietigende 'The Human Condition' zijn stuk voor stuk pareltjes op het gouden hilt van Radiant Knife. Door de heftige riffs heen kronkelt een soort van jazz-achtige experimentatie waardoor je telkens als het eentonig dreigt te worden net weer een andere kant op wordt geleid en dat houdt het geheel boeiend. Vanaf het dromerige maar ingrijpende (riffs, heldere zang en een gitaargeluid die je uitnodigt mee op reis te gaan) 'Swarming Lights Surround You' heb ik het idee dat de band terecht is gekomen in een stijl waarin zij heer en meester zijn en waar zij een bepaalde vorm van kalmheid weten te combineren met een bizarre heftigheid. Alhoewel dit klinkt als een paradox is het een geweldige relatie: mystiek en een heel klein beetje naargeestig. De climax van dit album is afsluiter 'Suffer Under God', waarin sludge, stoner, doom en post metal naadloos samenkomen in een lofzang die enigszins doet denken aan Crowbar en die in staat is zelfs de meest geharde rocker gebukt te doen gaan onder zijn intensiteit. Als het nummer dreigt af te lopen denk je wellicht: het zou wel heel gaaf zijn als ze nou toch nog even doorgaan met deze riffs. En gelukkig...

Dus, moeilijk om hier een eenduidig oordeel over te geven, omdat er zoveel verschil in originaliteit tussen de verschillende nummers zit. Het tweede gedeelte klinkt zoveel meer saamhorig dan het eerste en ik denk dat als ze de twee (naar mijn mening) mindere nummers weg hadden gelaten, zoals ze op de LP hebben gedaan, dit echt een retegoed album zou zijn geweest.

<< vorige volgende >>