Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Black Tusk - TCBT

Black Tusk - TCBT

Label : Season Of Mist | Archiveer onder punk / hardcore

Release type: Full-length CD

Bart M. : Uit Savannah, Georgia, komt de formatie Black Tusk, die hun muzikale tocht begon in 2005, toen hun EP 'When Kingdoms Fall' uit werd gebracht. Ze hebben sindsdien behoorlijk wat albums afgeleverd en nu is het tijd voor de zesde langspeler: 'TCBT' (Taking Care of Black Tusk). Een bijzonder album omdat de vorige, 'Pillars Of Ash', nog nummers heeft die opgenomen zijn met originele bassist Athon, die helaas in 2014 overleed in een motorongeluk. Ik vermeld dat niet even als interessant feitje, nee, het is belangrijk om dit te weten zodat je dit album meer zal waarderen. Als een cruciaal bandlid de ziel geeft kun je namelijk niet altijd meer verder gaan als band. Sommige bands stoppen uit respect, andere bands vegen hun neus af met een zakdoek en gaan verder, en Black Tusk besloot om ter ere van Athon hun volgende album nog beter en nog indrukwekkender te maken dan de vorige. En dat is ze gelukt.

Bassist Corey Barhorst klom aanboord van het gehavende Black Tusk schip om zich met de bas te gaan bemoeien en het schip voer voort. Wederom horen we alle bandleden op de vocalen en dit is echt een goede keuze geweest omdat er nu al hier en daar een soort van eentonigheid dreigt te ontstaan wat dat deel van de muziek betreft. Ik moet daarbij vermelden dat naarmate je dit album vaker luistert de eentonigheid totaal verdwijnt en de meerdere vocalen een echte, ruige toevoeging zijn op alles wat er gebeurt. Het vergt enige gewenning, maar laat het op je inwerken. Naast het meer dan interessante gebruik van de stemmen is Black Tusk in eerste instantie gewoon een hardcore/punk band die vanaf dat gegeven echt ver is door geƫvolueerd en een nieuw niveau aanboren door al het goede aan punk en hardcore, met name de snelheid, de simpele melodieƫn en de woede, te combineren met de zware riffs en de heerlijke fuzz van stoner metal. Ja, de nummers op 'TCBT' hebben een bepaalde boosheid over zich hangen en zeg nou eerlijk, als er iemand in je hele naaste omgeving overlijdt dan heb je een hele hoop woede te verwerken, en Black Tusk doet dat op een bijzonder positieve manier. Ze schrijven, spelen en schreeuwen alles van zich af, maar niet op een manier die medelijden opwekt, maar op een manier die respect afdwingt.

Het begint eigenlijk al bij het eerste nummer: 'A Perfect View Of Absolutely Nothing'. Alsof de titel niet genoeg is om je te laten nadenken en wellicht heel even emotioneel te worden is deze duaal gesproken intro echt ideaal om je op dat moment met zijn boodschap even naar een totaal andere wereld te trekken. Een soort van bewustzijn waarvan je weet dat het juist is maar waarvan het fijn is om bevestiging te krijgen. Het volgende nummer begint met het geschreeuw van "Open the third eye!!!!!" en alles wat daarop volgt lijkt een oproep om toch eindelijk eens te beginnen met nadenken, ook al stuurt alles in je leven er op aan om je te laten realizeren dat dit leven echt geen pretje is. Maar ja, tough luck. Het is wat het is en in plaats van bij de pakken neer te gaan zitten kun je maar beter jezelf een schop onder de kont geven en iets zinvols gaan doen. Dat is inderdaad precies wat Black Tusk heeft gedaan, ze zijn niet gestopt, hebben zeker weten wel goed gejankt, en hebben daarna een album in elkaar gezet die in staat is het universum een behoorlijke schop in de tanden te geven, gewoon zodat het weer de andere kant op gaat draaien. Op geen enkel moment krijg je als luisteraar de mogelijkheid om even bij te komen en je voor te bereiden op wat er nog komen gaat, nee, dit gaat gewoon door als een tank die door kalme landschappen en boerendorpjes rijdt op cruise control. Er is geen enkele band in de wereld die de originele Carnivore evenaart maar wat Black Tusk hier neerzet doet me af en toe wel denken aan de bergen energie en de melodieusheid die die band altijd wist neer te zetten.

De liedjes zijn telkens weer herkenbaar maar nergens saai of hetzelfde. Black Tusk is absoluut niet bang om nieuwe wegen in te slaan en doet dit dan ook om de zoveel nummers, waardoor het totale geluid dat je hier voor je kiezen krijgt bijzonder interessant is. Man, ik krijg hier geen genoeg van. Deze band heeft besloten door te gaan, ondanks de ingrijpende gebeurtenis die zeker weten hun levens heeft veranderd, en ze weten hier een album neer te zetten dat alles wat hier aan vooraf ging overstijgt, en ik denk dat je dan echt heel goed bezig bent. Dit is Black Tusk, de wederopstanding.

<< vorige volgende >>