Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Backwoods Payback - Future Slum

Backwoods Payback - Future Slum

Label : Eigen beheer | Archiveer onder stoner

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : Vijftien jaar lang al probeert Backwoods Payback, stonerrock band uit de Amerikaanse “rust belt”, een deuk in een pakje boter te slaan. De tijd vliegt, zoveel is wel duidelijk. De nieuwste poging is de vijfde langspeler ‘Future Slum’, waarop het tot een trio gereduceerde gezelschap meer dan ooit in zijn geschiedenis aansluit bij de alternatieve noise rock en grunge van de jaren negentig. Zeker het begin van ‘Future Slum’ klinkt als een samengebalde versie van Faith No More, Therapy? en Alice in Chains, om vervolgens toch weer het geëffende pad van de laaggestemde fuzzgitaren te kiezen. De wisselwerking zorgt in ieder geval voor een gevarieerd album dat van nummer tot nummer heen en weer stuitert tussen uitersten: melodieus en ruig rockend.

‘Future Slum’ is helaas door deze afwisseling van stijlen geen beter album geworden. Het is een beetje vlees noch vis: het is geen puur heavy fuzzende stoner, het is geen noisy alternatief indie album. Het is alles en het is niets. En vrij kort ook, tien nummers in slechts 35minuten. ‘Whatever’ is een langzame sludge meets Soundgarden variant en alleen daarom al interessant. Waarschijnlijk smaakte het voor de band naar meer, want het direct volgende ‘It Ain’t Right’ gaat in de overtreffende trap, qua grungigheid. Alleen is het een uitermate vervelend nummer geworden. Zeurderig en onzuiver. Het beweegt vervolgens weer langzaam richting de stoner die op de voorgaande albums overheerste, al blijft de schaduw van Seattle over de plaat hangen. Je kunt natuurlijk ook zeggen dat dit een manier is waarop Backwoods Payback zich onderscheidt van de meute in de Palm Desert rondhangende, joints rokende dertien-in-een-dozijn stonerrockers.

Dat is zonder meer waar, maar je moet alleen wel over songmateriaal beschikken dat niet dertien-in-een-dozijn is. En als je dan maar 35 minuten gaat vullen, waarom moet er dan een nietszeggend nummer als ‘Cinderella’ onnodig ruimte innemen? Gelukkig is er dan meteen weer de boze agit-rocker ‘Generals’ die fluimend en razend de groeven uitbeukt. Een hardcore achtige uitspatting die duidelijk tot de hoogtepunten van ‘Future Slum’ hoort. Dat dit nummer dan weer wordt gevolgd door de bijna radiovriendelijke (en zodoende nogal tamme) ballad ‘Big Enough’ mag intussen geen verrassing meer heten. Als in de koninginnenrit van de Tour de France wisselen de toppen en dalen zich in een ijzeren regelmaat af. Het tekent de onbalans in het album, dat op deze manier niet de boeken in zal gaan als een van de betere albums, laat staan het beste, van Backwoods Payback. Backwoods Payback blijft zodoende wat het was: een band met potentie, een belofte.

<< vorige volgende >>