Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Void - The Unsearchable Riches Of Void

Void - The Unsearchable Riches Of Void

Label : Bad Princess Productions | Archiveer onder different metal

Release type: Tape/Cassette

Martin : Meer mensen zouden deze band moeten kennen. Void debuteerde in 2003 met ‘Posthuman’, een album dat volgde in de traditie van uitstekende avant-garde metal albums als ‘666 International’ en ‘Fire Walk With Us’. Dat maakte de plaat weliswaar niet 100% origineel, maar qua kwaliteit deed men absoluut niet onder voor eerdergenoemde mijlpalen. Met andere woorden: het was, en is, dus een verdomd goed album. Het duurde echter maar liefst acht jaar voordat Void met een, titelloze, opvolger kwam. Dat album klonk beduidend meer organisch, maar deed absoluut niet onder voor het debuut. De lange pauze tussen de albums was echter niet bepaald bevorderlijk voor de naamsbekendheid van Void.

Nu, alweer zo’n zeven jaar later (eigenlijk zes, want de oorspronkelijke release datum was in 2017), laat de band eindelijk weer eens een levensteken horen in de vorm van ‘The Unsearchable Riches Of Void’. Met wederom zo’n tussenpoos is de titel van deze EP goed gekozen, want Void is inmiddels aardig obscuur geworden. Voor wie zich de band echter wel nog kan herinneren, rechtvaardigt ‘The Unsearchable Riches Of Void’ echter een heel erg raar vreugdedansje.

Wat vooral opvalt aan deze EP van achttien minuten, is dat Void wederom een enorme ontwikkeling heeft doorgemaakt. Men klinkt nog altijd net zo organisch als ten tijde van het tweede album, maar de black metal heeft een flinke pas op de plaats gemaakt. Eigenlijk zijn er maar verdomd weinig black metalriffs te horen op een release van een band die juist diep in die sound geworteld was. Natuurlijk, de riffs van Matt Jarman doen nog steeds sterk denken aan Voivod-via-Ved-Buens-Ende en laten daarmee zeker nog sporen na van de koers die men eerst voer, maar ‘The Unsearchable Riches Of Void’ klinkt vooral veel meer old-school. Is dat een verrassing? Natuurlijk niet, want het ding is op cassette uitgebracht! Hoe dan ook, de stukjes Noorwegen zijn er nog wel, maar Napalm Death is net zo zeer een goed referentiepunt.

Dat gezegd hebbende… de vocalen zijn wel weer een heel ander verhaal. Levi Jackson heeft echt wel een prima black metalkrijs, maar zijn repertoire is veel breder dan alleen dat. Het spat eigenlijk gewoon alle kanten op. Met enige regelmaat slaagt de goede man erin om te klinken als een gevecht tussen Glen Benton en een leger dronken Teletubbies. Om het nog maar wat verwarrender te maken, is de EP ook nog eens doorspekt met hele rare filmsamples die niet hadden misstaan op een plaat van Fantômas.

Ja, ‘The Unsearchable Riches Of Void’ is raar, en ja, dat is goed. Sterker nog, de muziek is veel beter te verteren dan bovenstaande beschrijving zou kunnen doen vermoeden, en dat heeft alles te maken met uitstekende instrumentbeheersing en een gave voor het schrijven van compacte, strakke songs. Afsluiter ‘The Wildebeest’ is daar een perfect voorbeeld van. Laten we nu dus vooral hopen dat het niet nog eens zeven of acht jaar duurt voordat er een volledig album uitkomt.


  Geen score

Deel deze review met je vrienden

Meer informatie

<< vorige volgende >>