Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Galasphere 347 - Galasphere 347

Galasphere 347 - Galasphere 347

Label : Karisma Records | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Leon : Galasphere 347 is een Engels-Scandinavische band die zich heeft laten inspireren door de serie ‘Space Patrol’ uit 1963, waar in het ruimteschip dezelfde naam had als de bandnaam. Onder leiding van Stephen James Bennett, die ook de vocalen en keyboards voor zijn rekening neemt, is de band dit jaar de studio in gegaan om het debuutalbum op te nemen. Hiervoor is ook de hulp ingeroepen van Andy Jackson, die een aantal albums van Pink Floyd heeft gemastered. Deze sounds is dan ook duidelijk aanwezig op het album, echter gaat het uiteindelijk toch om de liedjes zelf.

Het album kent slechts drie(!) tracks, die allen langer dan tien minuten duren en gezamenlijk net iets meer dan veertig minuten. De muziek is erg atmosferisch en doet mij denken aan symfonische en/of progressieve rock uit de jaren zestig en zeventig, die komt voornamelijk door de fluit en ouderwetse keyboard geluiden. Dit is verder niet storend en heeft eigenlijk ook wel weer wat. Wel mis ik een beetje structuur in de liedjes, zo denk ik halverwege het eerste nummer ‘The Voice Of Beauty Drowned’ dat het tweede nummer al begint. Dit komt omdat er ineens een pauze van drie of vier seconden plaatsvind en de muziek daarna ook niet direct héél logisch door gaat, want ineens komt er een (te lange) keyboard solo (die klinkt alsof die ter plekke is verzonnen). Als de solo eenmaal is afgelopen gaat het pas weer terug naar het thema van het eerste deel. Verder zijn de liedjes niet consistent sterk en zijn er duidelijk betere en mindere momenten op het album te vinden. Ook vind ik de zang van Bennett niet altijd even sterk, tijdens ‘The Voice Of Beauty Drowned’ is het nog wel oké, maar tijdens het eerste deel van het tweede liedje ‘The Fallen Angel’ is het duidelijk minder. Dit ligt zowel aan stemklank als zangcapaciteiten, af en toe zit het op het randje van vals. Grappig genoeg is bij dit laatste nummer het refrein wel weer interessant. Als laatste puntje van kritiek wil ik het dan nog hebben over een klein stukje van ‘The Fallen Angel’, waar Bennett het stukje ‘Down, Down’ zingt, dit klinkt echt exact hetzelfde als het stukje uit ‘Don’t You Forget About Me’ van Simple Minds. Het viel mij direct op toen ik het hoorde en, naast het feit dat het mij even verraste, klinkt het ook gewoon niet goed hier.

Jammer. Heel erg jammer. Hoewel er zeker een aantal zeer interessante momenten op het album te vinden zijn is het over het geheel gezien gewoon niet sterk genoeg. Daarnaast vind ik ook dat de band niet echt bijzonder klinkt ten opzichte van andere bands in het genre, hoewel ze absoluut geen kopie zijn van een andere band. Nee, Galasphere 347 heeft nog wel wat werk te doen als ze naam willen maken in het genre. Het album gaat mijn kast in en ik verwacht niet dat deze er nog uit gaat komen. Wellicht dat het volgende album, met meer structuur en betere zang, mij meer kan bekoren.

<< vorige volgende >>