Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Tenebres - Pain Eternal

Tenebres - Pain Eternal

Label : Eigen beheer | Archiveer onder doom metal

Release type: Full-length CD

Bart M. : Tenebres is een veelbelovende band uit het oosten van Roemenië. Opgericht in 2015 met al enige line-up veranderingen achter de kiezen, brachten zij afgelopen oktober hun debuutalbum 'Pain Eternal' uit; een titel die of te pretentieus is of die juist heel erg goed uitpakt. In het geval van Tenebres is dat laatste het geval: de muziek, de teksten en de hele atmosfeer laten een professionaliteit en een volwassenheid zien die de titel 'Pain Eternal' waard is en waar maakt. Deze band valt eigenlijk net buiten de conventionele genres. Het is te symfonisch om doom te heten en te interessant om het folk te noemen. En dan hebben we ook nog wat black metal invloeden.

Een riskante verzameling stijlen, maar gelijk vanaf de eerste klanken is het duidelijk dat we hier niet te maken hebben met de zoveelste symfonische crossover. Zodra de treurige klanken van de cello worden vergezeld door gitaar, bas en drums en de vocalen door de lucht krijsen als een vampier die het daglicht aanschouwt hangt er al gelijk een sfeer van onheil en wanhoop in de lucht, en als je daar van houdt is het zeker de moeite waard om verder te luisteren. Wat volgt zijn liederen die gehuld zijn in een comfortable aura, maar waar de treurnis zo nu en dan vanaf druipt. En wat wil je ook met titels als 'Reign In Grief' en 'When Life & Death Entwine'. Vooral de cello en de soms langgerekte en melancholische vocalen dragen hier hun steentje aan bij, maar ook het pianospel weet het geheel soms onder te dompelen in mineur. Doe hier nog de interessante teksten bij en je hebt een combinatie die prima in staat is de neerslachtige thema's over te brengen.

Elk nummer en ook het hele album is een mooi geheel, maar toch denk ik dat de band er goed aan zou doen om de traditionele metal instrumenten af en toe iets gelijker op te laten gaan met het symfonische gedeelte. Het is absoluut niet storend zoals het nu is, maar ik hou gewoon ook enorm veel van al die heerlijke drum- en gitaargeluiden. Vanwege de veelzijdigheid van deze band is het moeilijk ze te vergelijken met andere bands zonder een hele rits op te noemen, maar toch zou ik het heel voorzichtig een liefdeskindje tussen Cradle of Filth en My Dying Bride willen noemen, maar dan wel één die vergeleken met die twee titanen nog in de kinderschoenen staat. En hopelijk een hele mooie toekomst tegemoet gaat.

<< vorige volgende >>