Listen live to Radio Arrow Classic Rock
1968 - Ballads Of The Godless

1968 - Ballads Of The Godless

Label : HeviSike Records | Archiveer onder stoner

Release type: Full-length CD

Bart M. : De Engelse rockers van 1968 komen na een zelfgetitelde EP en een album dat 'Fortuna Havana' heet nu officieel met hun debuutalbum: 'Ballads Of The Godless'. De band heeft zich vernoemd naar een jaar waarin op muzikaal gebied van alles gebeurde en er langzaam maar zeker afstand werd genomen van de bloemetjes en de bijtjes en er ruimte werd gemaakt voor donkerdere en zwaardere muziek. En wat een mooie tijd moet dat geweest zijn. 1968 laat zich inspireren door tal van bands die op dat moment in ontwikkeling waren en dat zorgt voor een interessant, ouderwets geluid waar veel zwaardere, hedendaagse invloeden mee verweven zijn.

Het begint lekker stevig met 'Devilswine' en laat repeterende riffs horen en de aangename, overtuigende stem van Jimi Ray. Een beetje sludgy, een beetje psychedelisch, een fijne inkomer. Zelfs de solo klinkt alsof hij ergens op een verlaten zandduin in de woestijn is gespeeld terwijl hij in de verte tegen de rotswanden weerklinkt. 'Screaming Sun', dat hierop volgt heeft nog iets meer variatie en hamert lekker de oorschelpen in, evenals het interessant getitelde 'Temple Of The Acidwolf'. Geen speld tussen te krijgen. Het volgende nummer is instrumentaal en erg rustig, wat op zich een fijne afwisseling is, maar niet zo goed dat ik er het nut van inzie. Hierna wordt de heftigheid langzaam weer opgebouwd met 'Chemtrail Blues', een nummer dat zowel zwaardere passages als, zoals de titel al aangeeft, wat meer mellow en blues-achtige stukken heeft. Wat daarna volgt klinkt ook nog echt wel goed, maar het klinkt ook alsof de inspiratie een klein beetje op is. Dit maakt nummers als 'McQueen' en 'The Hunted' niet minder mooi of aanstekelijk, maar het begint wel een beetje veel van hetzelfde te worden. En misschien mis ik het punt hier maar om die reden snap ik ook niet waarom er is gekozen voor een afsluiter als 'Mother Of God', een instrumentale track met wel wat gepraat er doorheen, maar meer een sisser dan een staart. (Voor de jonge lezers, "het liep af met een sisser" en "dit krijgt nog een staartje" zijn spreekwoorden van toen.)

1968 is een toffe band, ik ben blij dat ik dit nu weet, maar ik hoop dat ze zich verder gaan ontwikkelen om zo een constante interesse van de luisteraar te kunnen behouden. 'Ballads Of The Godless' is een goede plaat en met iets meer variatie kan de vervolgplaat nog veel beter zijn.

<< vorige volgende >>