Listen live to Radio Arrow Classic Rock
MaterDea - Pyaneta

MaterDea - Pyaneta

Label : Rockshots Music | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Jori : MaterDea is een niet minder dan zevenkoppige band uit noord Italië die de folkachtige geluiden van Eluveitie mixt met elementen van symfonische metal. Om deze opmerkelijke combinatie zo mooi mogelijk uit de verf te laten komen heeft de band naast het vaste oeuvre aan snarenplukkers ook nog twee violisten en een cellist. Ook bedient de groep zich van zowel mannelijke als vrouwelijke vocalen. Al deze muzikale rijkdom is zowel de kracht als de valkuil van de band van MaterDea, zo is te horen op het album ‘Pyaneta’.

‘Back To Earth’ opent het album en direct is de toegevoegde waarde van echte strijkinstrumenten duidelijk. Dit klinkt zoveel beter dan de keyboardviolen waar veel concullega’s mee naar voren komen! Het instrumentale deel van de muziek is ontzettend rijk, en in ‘The Return Of The King’ pakken de strijkers ook wat meer de lead en is ook de eerste echte vioolsolo te horen. Soms blijven de strijkers wat steken in standaard ondersteuning, en zouden ze zich wat meer op de voorgrond mogen durven plaatsen. De volle potentie van deze grote band wordt nog op dit album nog niet volledig benut, en hier zit ruimte voor groei. De combinatie van twee vocalisten en klassieke instrumenten doet aan het werk van Victor Smolski als Lingua Mortis Orchestra en Almanac denken. Hierbij vermeld ik wel direct de toevoeging dat het vocale niveau hier helaas ver op achter blijft, en dat is het belangrijkste zwakke punt van MaterDea. Zangeres Simon Papa kan best een potje zingen, maar met haar poeslieve hoge stem zingt ze op slaapliedjesniveau, en ook de beperkte zang van Marco Strega mist elke vorm van ballen. Ontzettend jammer, want instrumentaal raakt MaterDea op alle vijf instrumenten met snaren de juiste.

Verder op de cd komen we een paar heel interessante nummers tegen. Als eerste is dat ‘S’Accabadora’, wat een lekker chaotische track is en waarop zangeres Simon eindelijk iets interessants met haar stem begint te doen. Ook het wat stevigere ‘Coven Of Balzaares’ wekt meer indruk dan de meeste andere nummers. Is het genoeg om nog te boeien nadat de cd eigenlijk wat is ingekakt door de ronduit saaie vocalen? Zeker niet als het ronduit tenenkrommende laatste nummer mijn trommelvliezen een permanente beschadiging toebrengt met de meest weerzinwekkend slechte (gast?)-vocalen die ik in een hele tijd heb moeten verduren.

MaterDea heeft een aantal leuke ideeën en hier zit duidelijk potentie in. Helaas zijn het met name de vocalen die geen recht doen aan het niveau van de rest van de muziek, en daardoor het algehele niveau terughouden. Ik heb genoten van de mooie muziek, maar dit is geen album wat een prominente plaats in de platenkast gaat krijgen.

<< vorige volgende >>