Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Van Der Graaf Generator - Live At Rockpalast

Van Der Graaf Generator - Live At Rockpalast

Label : M.I.G. Music | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Jan-Simon : MIG Records heeft destijds een kip met gouden eieren in handen gekregen door toestemming te krijgen de archieven van het legendarische Duitse tv-programma Rockpalast commercieel uit te baten. Al sinds 1974 zendt de WDR op meestal onmogelijke tijdstippen live optredens uit van de meest diverse bands. Vaak unieke opnames die nu, zij het mondjesmaat, op dvd en cd worden uitgebracht. De vraag is alleen, wat moet je uit de onmetelijke hoeveelheid opnamen kiezen? Ga je voor het makkelijke succes, met The Police, Golden Earring, Rainbow of David Bowie, om maar wat krenten uit de pap te noemen, of kies je juist voor de relatief onbekende maar daardoor niet mindere goden? MIG kiest duidelijk voor het laatste, wellicht is het ook makkelijker om toestemming te krijgen voor het uitbrengen van een album met live-opnamen van Mitch Ryder, Edgar Broughton Band of Van der Graaf Generator dan van de eerder genoemde giganten.

In het geval van Van der Graaf Generator is duidelijk voor een eigenzinnig juweeltje uit de archieven gekozen. De Britse art-rock (of is het nu toch progressive rock) pioneers zijn een geval apart. Hun muziek is verre van easy listening en kent evenveel fans als pure haters. Bands als VdGG zijn volgens de legende de reden dat er zoiets als punk is ontstaan. In mijn omgeving klonk nadat ik cd 1 van het tamelijk saai en voorspelbaar getitelde “Live At Rockpalast” album in de cd-speler had gestopt al snel de verzuchting dat dit muziek was gemaakt door mensen die geen muziek kunnen spelen. Hmm… de toon was gezet, tijd voor de koptelefoon…

Het was eens te meer duidelijk, ook al worden Peter Hammill en consorten vaak in een adem genoemd met Yes, Gentle Giant, Soft Machine, Jethro Tull en Rush, VdGG is meer een muzikantenband. Ze blijken meer invloed op andere popmuzikanten gehad te hebben dan dat ze een groot publiek bereikten met de complexe songs die gekenmerkt werden door de wisselwerking van de saxofoon van David Jackson en de orgelklanken van Hugh Banton, waarover frontman Peter Hammill met zijn uit duizenden herkenbare stem zijn meestal niet al te vrolijke en meestal onbegrijpelijke teksten zingt. Zowel de orgelklanken als de zang lijken volledig los te staan van de gangbare rocktraditie. Bach, Gregoriaans, atonale avant-garde, musique concrete: you name it. Met op het oog onwaarschijnlijke fans als Bruce Dickinson, John Lydon, Marc Almond en Mark E. Smith is Van der Graaf Generator vaker een referentiepunt dan dat er nog echt naar geluisterd wordt. De integrale weergave van het optreden van de band op 5 november 2005 in Leverkusen biedt de kans om zelf vast te stellen of dat terecht is. Over twee cd’s en een dvd is het ruim honderd minuten durende concert in uitstekende geluidskwaliteit – toch vaak een must bij dit genre – vastgelegd. Elf lange nummers laten horen dat dit geenszins een band op retour is, ook al hebben we hier te maken met een band die zijn hoogtijdagen beleefde in de (vroege) jaren zeventig en ten tijde van dit bewuste concert net weer bij elkaar was na een rustperiode van bijna dertig jaar, tot grote vreugde van de diehard-fans. Ja, dit is muziek die anno 2005 al enigszins belegen was en nu, dertien jaar later, nog meer, maar de fan van progressieve rock kan niet om VdGG heen.

Naar mate het optreden vordert valt op hoe deze band duidelijk een inspiratiebron is geweest voor veel bekendere bands als Marillion. Ook is overduidelijk waarom VdGG nooit een groot commercieel succes is geworden. Te eigenzinnig, te moeilijk en te anders. Maar vaak is dat juist lekker. Juist bij een live optreden is er niets mooier dan een band te zien die duidelijk niet uit is op een open doekje, maar gewoon doet wat het wil en dat dan ook nog eens op een hoog niveau weet te doen. Wanneer we de setlist van dit optreden in Leverkusen bekijken dan valt op dat die nauwelijks afwijkt van het circa tien jaar geleden verschenen ‘Real Time’, wat niet gek is omdat het ook een opname uit dezelfde reünietoer is. Ook hier ligt dus de nadruk op ‘Godbluff’, het album dat door zij die het zouden moeten weten het hoogst wordt aangeslagen. Er zijn sowieso de laatste jaren veel live albums van VdGG uitgebracht, dus het is even de vraag wat ‘Live At Rockpalast’ aan de discografie toevoegt. Dit nieuwe hoofdstuk in de discografie zal daarom waarschijnlijk geen groot kassucces worden, dat is jammer, maar het is niet anders. Parels voor de zwijnen enzo. Laat de Van der Graaf Generator fans genieten van dit album en wie weet vindt het ook nog zijn weg naar andere progressieve rock fanatici. Dat zou volkomen terecht zijn.

<< vorige volgende >>