Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Cavern - Eater

Cavern - Eater

Label : Grimoire Records | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Bart M. : Na drie albums (elk jaar één vanaf 2013) komt Cavern, een band uit Oakland, na drie jaar met een EP: 'Eater'. Een album met zes interessante nummers en een album dat zowel een duidelijk verschil van het vorige album ('Outsiders') als een overeenkomst in het geluid daarvan laat horen. Waar Cavern na hun tweede album 'Tales Of Ruin' de vocalen lieten varen hebben zij na 'Outsiders' ook afscheid genomen van de basgitaar. Dit album is het eerste album dat Cavern als duo presenteert en wat overblijft zijn drums, gitaren en hier en daar een enkel stukje synthesizer.

Het geluid is dus elk album zwaar onderhevig aan verandering, en dat is altijd een risico. Het is ook gevaarlijk om daar een mening over te hebben, want als je dit soort veranderingen niet kunt waarderen loop je het risico een oude bromtol genoemd te worden. Dat was het lot dat mij ten deel viel toen ik mijn mond opentrok over Anathema. Maar net als voorgenoemde band gaat het Cavern niet slecht af. Het geluid wordt duidelijk minder zwaar en minder donker, maar we horen wel een ontwikkeling en waar 'Outsiders' nog erg duidelijke post rock invloeden heeft klinkt 'Eater' als een soort Mike Oldfield project waar op bepaalde momenten wat zwaardere en post rock elementen in zijn verwerkt. Omdat we te maken hebben met een instrumentale band met ook nog eens weinig instrumenten zijn de titels van de nummers extra belangrijk, vind ik, want dat is op zo'n album de enige manier om de luisteraar een indicatie te geven waar je heen wil met de nummers. Titels als 'Photos Of Paintings' en 'Sunday' vind ik persoonlijk heel erg sterk, omdat je gelijk een beeld in je hoofd hebt als je dat hoort, een beeld waar je bepaalde verwachtingen bij zult hebben. En voor de één komen die verwachtingen meer dan uit bij het beluisteren van de nummers en voor de ander schiet het misschien net iets te kort.

'Eater' is muzikaal een goed album. Het kabbelt lekker van het ene naar het andere nummer, alsmaar voort als een rustige beek, met hier en daar een intense stroomversnelling of een diepe waterval. Het weet voor mij niet het emotionele niveau te bereiken waar ik op hoop bij instrumentale muziek, maar het komt een heel eind.

<< vorige volgende >>