Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Five Finger Death Punch - And Justice For None

Five Finger Death Punch - And Justice For None

Label : Eleven Seven Music | Archiveer onder different metal

Release type: Full-length CD

Koen W. : Is het nog nodig Five Finger Death Punch voor te stellen? Sinds hun ontstaan in 2007 tellen ze wereldwijd miljoenen fans. Hun albums halen zonder problemen de top van de belangrijkste hitlijsten (lees: die van de Verenigde Staten), ze staan steevast hoog op festivals wereldwijd en verkopen zonder problemen de meeste zalen uit.

Muzikaal volgen ze steeds dezelfde weg. Amerikaanse spierballen metal met invloeden van thrash en nu metal en een flinke dosis groove erover. Zo straf als hun eerste drie albums ‘The Way Of The Fist’, ‘War Is The Answer’ en ‘American Capitalist’ hebben ze jammer genoeg niet meer kunnen maken. Daarvoor klonken ‘The Wrong Side Of Heavy part I en II’ en ‘Got Your Six’ wat te klef en teveel herhalend. In 2017 brachten ze nog een best off uit met ‘A Decade Of Destruction’. Toch zal dat jaar vooral bekend blijven als het kwakkeljaar van de band. De flopshow bijvoorbeeld op 12 juni in Tilburg zal niemand vergeten zijn. Zanger Ivan Moody kwam te laat het podium op en verliet dit enkele nummers later in een furieuze driftbui. Dezelfde week nog kwam het bericht dat Ivan een tijdelijke pauze nam en Tommy Vext (Bad Wolves) zijn plaats tijdelijk in nam. In dit tijdperk van de sociale media, liet de band weten dat Ivan in rehab was. Eind augustus stond hij helemaal opgeknapt terug op het podium en zijn ze er helemaal terug met hun zevende album ‘And Justice For None’.

Het openingsnummer ‘Fake’ is meteen een vinnige stamper waar de adrenaline van af spat. Snel, ritmisch en bijtende teksten met een agressief maar memorabel refrein. Dat zet zich verder in ‘Top Of The World’. Het leuke ‘Sham Pain’ (lees champaign) bevat een rappende zang in het begin waarin Ivan over al zijn problemen vertelt, maar al bij al nog tevreden is over zijn leven. Met ‘Blue On Black’ wagen ze zich aan een meer als geslaagde cover van de Amerikaanse singer en songwriter Kenny Wayne Shepherd. Semi akoestisch met heel wat emotie in de zang. Na een uitstekende eerste helft, krijg je jammer genoeg de toch wel softe ballad ‘I Refuse’ te horen. Bij wat volgt is die intense vonk van in het begin er uit. De een na andere ballad of semi ballad volgen elkaar op. Zelfs ‘Gone Away’ van The Offspring wordt gecoverd. Enkel op ‘Rock Bottom’ wordt er nog eens lekker stevig doorgedramd. Hoe goed de eerste helft dan ook was, op de tweede helft wordt duidelijk gemikt naar plaatsen op Amerikaanse hitlijsten. En dat is wel een beetje jammer. Toch blijft FFDP een band om naar uit te kijken. Hun setlist kan in elk geval uitgebreid worden met enkele leuke meezingers.

<< vorige volgende >>