Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Fantasy Opus - The Last Dream

Fantasy Opus - The Last Dream

Label : Pure Steel Records | Archiveer onder heavy / power metal

Release type: Full-length CD

Jori : Papier, glas, GFT, plastic… Alles moeten we tegenwoordig recyclen, want dat is immers goed voor ons. Ook afval van metaal kan vaak nog wel ergens een tweede leven krijgen, dus leveren we ook massaal onze batterijen en afgedankte gadgets in. Er is echter een subtiel verschil tussen gerecycled metaal en gerecyclede metal, en dat laatste is waar we bij het album van Fantasy Opus weer eens mee te maken hebben.

‘The Last Dream’ verschijnt bijna een decennium na het debuut van deze Portugese band, en het is helaas het zoveelste doorsnee power metal album van matige kwaliteit. De nummers op zich zitten prima in elkaar, en het op gitaarspel van Marcos "Thor" Carvalho valt weinig af te dingen. Het herkauwersgehalte is helaas weer astronomisch, zowel tekstueel als muzikaal. Het gaat hier over de dromen van een stervende man. Jammer dat hij dan persé over koninkrijken en het veroveren van zeeën moet dromen, want hier hebben we al kasten vol mee. Muzikaal zijn er de cliché rappe drums en staccato riffs, met hier en daar een keyboardlijn die het dan wel wat interessanter maakt en de muziek af en toe een progressieve wending geeft. De zang is middelmatig. Zanger Leonel Silva kan een best potje zingen zoals hij op ‘Harm Full Embrace’ van Hourswill bewees. Op dit album forceert hij zijn stem echter continu, wat in combinatie met zijn belabberde uitspraak van het Engels behoorlijk op de zenuwen werkt. Vooral in ballads als ‘Lust’ en ‘Black Angels’ zorgt hij voor moordneigingen. Ook jammer is de afwerking van het geluid. Koren worden gebruikt om muziek grootser te maken, de koortjes op dit album klinken echter alsof ze zijn opgenomen in de cel van Willem Holleeder.

In de beste power metal tradities staat er ook een epos op de plaat in de vorm van ‘Perfect Storm’. Op dit nummer worden wat interessantere dingen gedaan. Er wordt lekker geklooid met een orgel, de gitaren gaan op een wat spannender stand. Hoewel Leonel Silvia bij geen lichtjaren de zanger is als Russel Allen, doet dit nummer enigszins aan Symphony X denken. Dit is het nummer wat je van deze plaat wil luisteren. Voor de rest is dit een zeer middelmatige power metal plaat waar maar weinig mensen echt van op zullen kijken.

<< vorige volgende >>