Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Midnattsol - The Aftermath

Midnattsol - The Aftermath

Label : Napalm Records | Archiveer onder pagan / folk metal

Release type: Full-length CD

Vera : Midnattsol is terug en dat na zeven jaar uit de schijnwerpers, want vorig album ’The Metamorphosis Melody’ dateert al van 2011! Blikvanger is uiteraard nog steeds de Noorse blonde engel Carmen Elise Espenæs met haar lieflijke stem en verschijning. Blijvers zijn gitarist Alex Kautz en toetsenist Daniel Fischer in wiens studio ‘The Aftermath’ is opgenomen. Hij is nu ook producent. Nieuw is ex-Ahab/Stillborn gitarist Stephan Adolph en… last but not least Liv Kristine (ex-Leaves’ Eyes), de zus van Carmen, die eind 2017 aankondigde vast toe te treden tot Midnattsol. Haar stem is al veel te horen op het album, al blijft Carmen de hoofdzangeres en initiator van de songs.

Dit vierde studioalbum is erg folkloristisch van aard, maar bevat toch ook enkele songs waarin de heavy gitaren meer opduiken dan vroeger. Zo vermijdt men het gevaar dat het allemaal te feeëriek en atmosferisch gaat klinken. Opener ‘The Purple Sky’ is daar een perfect voorbeeld van. Een herkenbare gitaarmelodie, folky, een degelijke uitval en verheven vrouwelijke zang. Dit is een vlotte mediumtempo song en uitermate geknipt om in de stemming te komen. Er is veel zang te horen op dit album. Logisch met twee zangeressen. De hoge noten zijn natuurlijk van Liv en op het einde van ‘Syns Sang’ is dat goed te horen. Hoe Carmen gegroeid is als vocalist, horen we in de vrijwel a capella gezongen Zweedse traditional ‘Vem Kan Segla’. In de Noorse taal wordt gezongen tijdens het verhalende en diepgravende ‘Ikje Glem Meg’ dat rockend betreurt hoe een onverlaat op het eiland Utøya vele mensen doodde.

Het langste nummer op dit album is de versie van het alom bekende ‘Herr Mannelig’. Ik ben echter zo verknocht aan de versie van Haggard dat het zich lastig laat vergelijken. De Zweedse traditional wordt hier breed uitgesmeerd met heavy gitaren en de zang is eerder laag en verhalend. Mooi dat Carmen er haar eigen stempel op drukt, maar het wordt toch iets te lang uitgesponnen. Vervolgens komt de bezorgdheid over onze planeet als hoofdthema meer en meer aan bod. In het titelnummer, hetgeen een vlotte gothic rock track is met excellent gitaarwerk. En op het einde in afsluiter ‘Forsaken’ waar de zang een weemoedige, droeve ondertoon heeft, want dit is geschreven vanuit het standpunt van de enige overlevende nadat de domme mensheid alles naar de vaantjes geholpen heeft. Eerder kunnen we nog genieten van het voortreffelijk gezongen (vinniger) ‘The Unveiled Truth’ en het lange instrumentale ‘Evaluation Of Time’. Als bonus is er het gevoelige ‘Eitrdropar’ dat verwijst naar de Edda. ‘The Aftermath’ is niet zo heftig als ‘Nordlys’, maar voegt genoeg uitstekend en kwiek gitaarwerk toe aan de folkloristische basis van deze Noors/Duitse band.

<< vorige volgende >>