Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Gazpacho - Soyuz

Gazpacho - Soyuz

Label : KScope | Archiveer onder prog / sympho metal

Release type: Full-length CD

Vera : Conceptalbums zijn eigen aan het progressieve rock genre, alsook aan de Noorse telg van deze muziekstijl Gazpacho, maar ditmaal hebben ze toch wel een concept dat me bijzonder intrigeert. Een man beleeft op een moment een opperste gelukservaring. Om dat gevoel vast te houden wordt de tijd voor hem bevroren en daaruit vloeien vele bizarre gebeurtenissen voort. Hij kan immers de gang van de wereld volgen vanuit deze statische situatie. ‘Soyuz One’ en ‘Soyuz Out’ gaan dan weer over de eerste Russische ruimtecapsule en de gedoemde kapitein Komarov.

Onze favoriete koude soep wordt ditmaal opgediend met een ongebruikelijke producer/mixer John Rausch als kok. De man stamt uit de popmuziek en hielp de band met het ontwikkelen van meer geraffineerde ritmes in de muziek. We stonden daar uiteraard een beetje sceptisch tegenover en inderdaad, dit laat sporen na. De drums lijken soms uit een ritmebox te komen, de droge percussie geeft dikwijls een ambient gevoel. Hierdoor wordt de kalme muziek van de Noren nog meer gesofistikeerd. Het album opent met ‘Soyuz One’ dat ons met kalme gitaren en vooral veel piano en zang een uitermate zwevende ervaring geeft. De dromerige stem van Jan Henrik Ohme staat dikwijls op het voorplan, de meeste songs zijn op piano gecomponeerd door hoofdcomponist Thomas Andersen en dat merk je. Weinig prominente gitaren op dit album. In de openingstrack zijn nog enkele energieke uitvallen, maar dit album is toch vooral dromerig en atmosferisch.

‘Emperor Bespoke’ is geïnspireerd door ‘De nieuwe kleren van de keizer’, een sprookje van H.C. Andersen en komt uit de bus als onze favoriete track. Hier is ook (wat meer) viool en mandoline te horen en dat is bijzonder fraai. Bovendien zijn de zangpartijen hier net iets meer pakkend en vinniger dan elders. Intrigerend is ‘Sky Burial’ dat ons meeneemt naar een Tibetaanse boeddhistische begrafenis met vreemde stemmen en een tingelend pianothema dat alsmaar herhaald wordt en een griezelige sfeer schept. In sommige songs horen we ook een beetje orkestratie, terwijl de drums droog en ambient blijven, ook in het bijna veertien minuten lange ‘Soyuz Out’ dat heel atmosferisch is en toch een beetje spanningsbogen mist. Er wordt dus minder gerockt en meer gedroomd en dat is even wennen, maar toch etaleert dit een raadselachtige schoonheid en verlatenheid, al zal deze opvolger van ’Molok’ (2015) voor sommigen te kalm klinken.

<< vorige volgende >>