Listen live to Radio Arrow Classic Rock
Fargo - Constellation

Fargo - Constellation

Label : Steamhammer/SPV | Archiveer onder hardrock / aor

Release type: Full-length CD

Wim R. : Ach, zesendertig jaar, het is zo voorbij. In 1982 stopte de Duitse band Fargo ermee, na veel succes te hebben gehad in Duitsland. En nu ligt het comeback album ‘Constellation’ in de platenbakken (bestaan die dingen nog wel?). In de periode dat de band de, voornamelijk Duitse, podia onveilig maakte was ene Mathias Jabs ook nog onderdeel van de band in de zeventiger jaren. Zoals bekend is Jabs al jarenlang (sinds 1978) de leadgitarist van de Scorpions. Hiernaast was bassist Peter Knorn verheven in de cultstatus aangezien hij tijdens live shows een voorwaartse salto maakte op het podium met zijn basgitaar. Knorn is de enige die na Fargo nog van zich deed gelden in de band Victory. Hiermee bracht hij een aantal zeet goede albums uit in de jaren tachtig en negentig.

Maar goed, 2018 en Fargo is terug. Mede doordat Knorn een biografie schreef waar zijn reilen en zeilen als muzikant, manager en label eigenaar ter sprake kwam, ging het weer kriebelen. Is het de moeite waard? Voor de duidelijkheid: dit is traditionele, op blues gestoelde rock, geen poespas of opsmuk. Dat wordt met opener ‘Step Back’ meteen duidelijk. Naast Knorn is zanger/gitarist Peter Ladwig ook nog van de oorspronkelijke Fargo line up. De vocalen van Ladwig vallen vooral op door de ontspannen wijze waarop hij zingt. Zijn Engels is ook bovengemiddeld accentloos. Op de nummers ‘Buzz, Buzz’ en ‘Don’t Talk’ wordt de reünie nog iets completer door de bijdrage van oud drummer Frank Tolle. Ondersteund door een puike productie van Helge Engelke, krijgen we twaalf nummers gepresenteerd. Je hoort dat hier een ervaren club aan de slag is. Maar het wil nergens echt gaan knallen of heel erg overtuigen. Een van de betere tracks is de ballad ‘Cross To Bear’. Het nummer ‘Southern Breeze’ is aardig door de tekst waar menig Elvis Presley nummer tekstueel verweven is. Aardig gedaan, maar verder kabbelt de plaat maar een beetje voort naar het einde. Bij onze Oosterburen zal er mogelijk lyrisch gereageerd worden op deze reünie. Hier in Nederland zal het allemaal stilletjes voorbij trekken. Dus was het reanimeren van deze Duitse Rockdino de moeite waard? Ach, als je de hoes als uitgangspunt neemt, het staat in de sterren geschreven.

<< vorige volgende >>